Zonder omslag

Lieve Michele Scarponi

Ik was niet echt uw grote fan. Niet dat ik u niet graag had als coureur. Simpel omdat ik toch besloten had niet voor iedereen een fanschap te kunnen delen. En spanning, dat moest er toch ook zijn? Aangezien u concurreerde met mijn wielerhelden. En u deed dat trouwens meer dan goed. 

Maar, één ding bracht ons een band. U reed jaren voor Lampre. Laat dat nu de ploeg zijn met een catastrofale verpakking om het lijf. En telkens u in beeld kwam maakte ik er de gewoonte van 'ma wa heeft diene nu aan zeg' te zeggen. Tot u van ploeg veranderde en ik dacht een kleine bijdrage geleverd te hebben tot uw vestimentaire verandering. U reed nu voor Astana. Sorry, ik kon het niet opbrengen te zwijgen. En zie daar onze vaste traditie. Telkens u in beeld kwam zou ik het zeggen. Misschien had u dat stiekem gewoon graag? 

Meneer Scarponi. Tegen wie moet ik het nu zeggen? :-( 

Vaarwel

Zaterdag overleed de Italiaanse profwielrenner Michele Scarponi, een groot kampioen en in het peloton bekend als goedlachse levensgenieter en lolbroek. Hij werd aangereden door een busje tijdens een trainingsrit. Alle hulp kwam te laat ... In de komende Giro zou hij als kopman worden uitgespeeld, zijn geliefkoosde ronde ... Vandaag droeg Alejandro Valverde zijn overwinning in Luik Bastenaken Luik op aan zijn goede vriend ...

'Letters of the forgotten'. Een fragment door mij geschreven en voorgelezen. Achtergrond muziek van Ludovico Einaudi - Walk

Tour de France 2015 (fanmail) (deel I)

Lieve Christopher Froome

Of eerder lieve gele man. Want dat geel leek niet van jou te willen wijken. Zoals jij ook niet wou wijken van Quintana en compagnie. Het moet gezegd, qua spanning was dat enigszins nefast voor de feestvreugde van het tourminnende publiek. Al was niet elke tourminnende kijker even sympathiek. Urineren waar het niet past, spugen, handgebaren en boegeroep. Van den berg smijten moeten ze zo'n mannen. (Hoogstwaarschijnlijk te drastisch, ik overdrijf, maar you get the picture).  En misschien vind je dat ook ik niet altijd even toejuichend voor mijn televisietoestel zat. Okee. Ik beken. Toegevend zijn die hoekige lelijke manier van fietsrijden en grote concurrent voor Movistar objectief niet echt van waarde als redenen. Ik beken opnieuw. Maar stoempen geven, boze blikken uitdelen, bussen binnenstormen, lelijke woorden zeggen, ander ploegen op het matje roepen, ... heet dat dan ook niet - om het dan in jouw termen te zeggen - 'onsportief gedrag'? Froomey, het doet me iets afvragen. Als het ondenkbare gebeurt op deze planeet, zouden we naar elkaar kijken of is het echt puur een survival of the fittest? Wielrennen is een sport, met winnaars en verliezers, maar vooral met mannen die houden van hun sport, die allemaal hun best doen om toch ook maar eens dat ritje te pakken of dat stekje in het klassement. Dus laat dat dominante trekje maar achterwege. Geel hoeft geen strekenkrijgerij te betekenen. Anders voelt het of ik kijk naar wolven, rijdend in woeste roedels die strijden omdat ene been. En het spreekwoord kennende ... maar dan zonder de schoonheid van de sport. 

 

My fingers are crossed voor het goede in jou, hopend dat al die commentaren, verdacht makerij en insinuaties voor niets zijn geweest. Echt.

 

PS. Ik hoop dat de brief jou bereikt (aangezien jouw vrouw al eens de vuilbak en censuur durft toe te passen).

 

Voor altijd de jouwe

 

---------------------------------------------

 

 

Lieve Simon Geschke

 

"Sorry, het was niet de bedoeling zo te wenen op tv." Simon, Simon, Simon toch. Niemand hoeft zich te verontschuldigen voor zijn emoties.

 

Voor die koperkleurige baard daarentegen ...

 

Voor altijd de jouwe

 

 

 

----------------------------------------------

Lieve Serge Pauwels

 

Allereerst een dikke bedanktjewel voor die mooie Tour dat jij hebt gereden (lees gestreden). Ach, wie ligt er wakker van Van Den Broeck. Ik heb het alleszins nooit gedaan. Met alle respect, maar in mijn opinie zijn er Belgen die een Tour mooier weten te kleuren dan hij en die dit ook weten te doen in andere koersen dan de Tour. (En daarbij die spreekt in interviews zo mooi niet als jij. Bijzaak? Okee, maar toch.) Volgend jaar top 10? Afgesproken.

 

PS. Doe je een goed woordje bij je ploegmaat Edvald?
PSS. Bruce Springsteen is geweldig! 

 

Voor altijd de jouwe

 

----------------------------------------------

 

Lieve Peter Sagan

 

Jij reed in deze tour als een beest. Een groen beest - al kan ik niet meteen op groene beesten komen. Een kikker, maar deze is metaforisch gezien niets in vergelijking met jouw prestaties. Eerder een beer met een groen vestje aan. Ja.

 

Als ik de prijs der superstrijdlust mag aanduiden - maar mij wordt echter nooit iets gevraagd - dan reik ik hem uit aan jou. Nogal wiedes. Zoals jij steevast tweede kan worden.

Merci om de Tour te kleuren - en niet enkel in het groen. Jij kastaar!

Voor altijd de jouwe

 

 ----------------------------------------------

 

Lieve stoute meneren aan de kant

Ik ben geen stout meisje, echt, vraag maar rond. Maar qua ludieke gepaste straffen zou ik best wel stoute schoentjes willen aantrekken. 
Just sayin'...

Voor altijd de jouwe

 

 

 

  ----------------------------------------------

 

Lieve Greg Van Avermaet

 

Gregske, Gregske, Gregske, wat doe je nu?! Eindelijk! Eindelijk heb je die welverdiende zege beet. Het was op het puntje van de stoel zitten. Hopen. En zuchten van opluchting. Het was alsof ik zelf zo even gewonnen had. Ha. Stel je voor. Laat dit een aanloop zijn naar nog vele meer, van voorjaar tot najaar? Ik gun het je van harte. Absoluut. 

 

PS. En ohja, proficiat met de geboorte van je dochtertje.  

 

Voor altijd de jouwe

 

 

----------------------------------------------

Lieve Jantje Bakelants

Ik hoop dat je al wat meer kleur hebt ondertussen. Je zag maar serieus wittekes in de Alpen. Een mens zou voor minder. Ik begrijp dat. Maar je had geen reden om het koppeke te laten hangen. Ik weet dat eerste aan de meet of boven zijn nog altijd het beste is, maar als puntje bij paaltje komt mogen we hier toch wel stellen dat je een goede Tour hebt gereden. Waar of niet? Dat is zekers da! En als het een troost mag wezen, ik zou het niet beter kunnen. Ik zou het zelfs gewoonweg totaal niet kunnen. Vwoila.

Voor altijd de jouwe

----------------------------------------------

Lieve John Degenkolb


Ik wil mij excuseren. Ja. Ik wil mij excuseren omdat ik met jou heb gelachen. Ik moet er wel bijzeggen dat het hier niet om enige spot of uitlacherij gaat. Neen. Eerder een geniepig lachje van plezier. Maar jou zal het eerder van grote eer wezen. Niet het lachen zelf, maar de reden ervan. Ha! Hou je vast. Wel, volgens mijn vader (een wielerleek obviously), was jij één van die vier groten der kanshebbers deze Tour. Althans zo had hij toch Michel Wuyts horen zeggen. As if. En hij meende het hoor, want wees met het vingerke van 'let maar eens op'. Geef nu toe, het is toch een beetje gieren hee. Niet waar, John? John Degenkolb grote concurrent van Froome.  Ach, het mag. Waarom niet? Het zou nogal wat verrassingen kunnen brengen. Hoe meer concurrenten, hoe spannender een Tour. En zeker als concurrenten uit onverwachte hoek komen. Komaan sympathieke John, laat het een tip voor volgende editie wezen. En ik meen het serieus. Okee, het is waar, ik bleef nog even nalachen. Sorry.

PS. 'Tzie happiness is in tzie body'. Een geweldig motto!

Voor altijd de jouwe

----------------------------------------------

Lieve Alejandro Valverde

Had een wielrenner broekzakken, ik stopte een briefje in de jouwe met daarop de zin 'ik ben jouw fan en jij mijn wielerheld! :-)'.

Voor altijd de jouwe





 

Zonder omslag (29)

Lieve nieuwe jaar,

 

Wees goed voor mij. Zodat ik elke dag met al mijn enthousiasme goeie morgen morgen kan zingen. Of misschien dan toch weer niet zo overdreven. Net goed genoeg om elke dag weer volop mijn dag door te komen. Ready om elk obstakel te overwinnen. Want geef nu toe, die zijn er bij de vleet. Hier en daar een stapje dichter bij het mogelijk uitkomen van mijn dromen zetten. Want geef nu toe, die zijn er ook bij de vleet.

 

En misschien moet ik het dit jaar maar eens wagen. Een zoekertje. Gez: 2 arm om it schln. Al lijkt een goed nummer vinden van Milow plausibeler. Ik heb het nog maar zelden meegemaakt dat ik een interessante persoon zomaar tegenkwam. Die mij eveneens ook ietwat interessant vond. Stap 1: dag zeggen tegen vreemde mensen. Al wordt het meestal afgeraden tegen vreemden te spreken. Als kind was dat toch zo.

 

Passie moet gevoed worden. En als er één constant aanwezig is, mogen we die zeker muziek noemen. Dus hierbij hoop ik dat u mij muziek schenkt die aanraakt en woorden die doen nadenken. 

 

Enigszins wil ik hopen dingen te zeggen waarvan ik ooit gezworen zou hebben dat ik ze van mijn leven niet zou zeggen, dingen te doen waarvan ik ooit gezworen had dat ik ze ooit wel zou doen.

 

Maar vooral wil ik in 2015 leuke plannen in het vooruitzicht hebben.

Dat alles verandert, en tegelijk ook niets. 

Dat alles in orde is, en alles zijn gang gaat.

 

 

Voor altijd de jouwe,

Asa Blumendahl (pseudoniem) fragment!

Lieve,

Ik vind het heerlijk om tussen de bomen te dwalen. Omringd door het kleurenpalet van warme tinten. De frisse wind ruist tegen mijn kaken aan. En de zon schijnt verdoken. De aarde heeft de bloemen ingeruild voor een alles bedekkend kleed van bladeren. Ze dwarrelen een voor een naar beneden. En vullen langzaam aan de bodem alsof het een puzzel is.

Mijn handen voelen wat koud aan. Verder op zie ik een oude man. Hij wandelt moeizaam. Maar hij is vastberaden zijn eerste herfstwandeling te verduren. Af en toe stopt hij en kijkt hij omhoog. De wolken wantrouwend. Vervolgens gaat hij weer onbevallig verder op pad. Op het bankje aan de oude boom zit een koppeltje. Hun ogen verraden alles. Een eekhoorntje snelt weg wanneer een hond haastig achter een stok aanloopt.

Herfst ... misschien wel mijn geliefkoosde seizoen.

 

 

Al mijn liefs,

A.B. xxx

Zonder omslag (28)

Lieve Alejandro Valverde,

 

Het is niet gemakkelijk uw fan te zijn. Zondag heeft u waarschijnlijk bakken kritiek over u heen gekregen. Maar ik begrijp u wel. Het kan nu eenmaal niet gemakkelijk zijn om te kiezen tussen ploeggenoot/vriend en een landgenoot waarmee het niet echt botert. Trek het u niet aan, vriend. Het is enkel blijkbaar niet gemakkelijk te verstaan voor andere mensen dat ik mijn fanschap met u delen wil. Ik probeer het ze dan ook niet meer uit te leggen. Het is al vreemd voor mensen dat ik een Movistar fan ben. U moet niet vragen. Blijf vooral wielrennen! Dan kan ik u blijven goed praten. Haters gonna hate, weet u wel. (Stiekem vind ik dat misschien wel fijn.)

 

Voor altijd de jouwe,

Zonder omslag (27)

Lieve jurk,

 

Ik vind het doodjammer dat jij enkel in kleine maten bestaat. Ik zag in de paskamer onze herfstige toekomst al samen. Maar toen kreeg ik vanachter bij de laatste tien cm de rits niet toe. En werd mij nog eens met een slag in het gezicht gezegd dat jij enkel in de drie kleinste maten bestaat. Discriminatie was mijn eerste gedacht. Mijn tweede gedacht leidde tot complexen. En complexen willen vrouwen niet. Ik wou toch nog even laten weten dat jij het schoonste kleedje bent dat ik ooit heb gezien. Je stond me. Van voor gezien dan toch. Vanachter liet je me in de steek. Het ga je goed.

 

Voor altijd de jouwe,

Zonder omslag (25)

Lieve meneer op de stoel,

 

Elke werkdag als de zon schijnt, weet ik dat u voor u deur zal zitten op die ene stoel. Elke werkdag rond twintig voor vijf wandel ik langs u heen. Elke werkdag wens ik u een fijne avond en knikt u met glimlach alsof u daar heel de dag al zat te wachten. Mag ik denken dat u dat doet? Mag ik denken dat mijn goede avond wens u toch een beetje minder eenzaam maakt?

 

Voor altijd de jouwe,  

 

Zonder omslag (24)

Lieve meneer van The National,

 

 

Mag ik u bedanken? Want dat zou ik graag doen. En u kussen. U hoeft nu niet te denken dat ik een vies mannetje ben. Maar ik zou u willen bedanken voor 'About today'. Dat nummer doet me wonderen. Wist u dat? Ik ben misschien zelfs een beetje verliefd. (Op dat nummer.)

 
Ik mag graag hopen dat u het morgen spelen zal.

 
Voor altijd de jouwe,

Zonder omslag (23)

 

My loved one,

I am sorry if running was the only choice I could make. I always hide. It is what I do.

Yours sincerely,

Zonder omslag (22)

Lieve Hippiemans,

Ook al ken ik je bij je naam, Niek, Hippiemans is wel leuk om zeggen. Doet me aan de jaren zestig denken, en zoals je wel al weet zou ik best wel eens stiekem voor even door middel van een teletijdsmachine in die periode vertoeven. Als dat eens zou kunnen hè! Je mag mee. Al denk ik dat je liever nog in een decennia of twee vroeger belanden wil. Geen probleem, jij mag dan nog even langer reizen. Vergeet me nadien niet terug op te pikken op je terugreis. Dan delen we achteraf onze reisverhalen en bekijken we elkaars vakantiefoto's. Die van jou zullen zwart-wit zijn en dat vind ik qua fotografie het mooist. Komt dat even goed uit.

Bedankt dat ik je een brief schrijven mocht. Zeker als het gaat om een lezer die hier na een paar jaartjes nog steeds eens piepen komt. Ik vind dat fijn en in zekere zin een waar compliment. En bovendien ben je een Eddie Vedder liefhebber. Meer woorden hoef ik daar niet aan te wijden. Toch? 

En ik zou je ook nog willen bedanken voor je gebruik van 'ten lange leste'. Twee staan altijd sterker dan één. En wie weet krijg ik nog mensen zo ver dit in hun woordenschat te laten vloeien. Zou dat niet mooi zijn!

Voor de rest hoop ik dat je een fijn jaar tegemoet gaat. En mocht ik je wensen wensen die werkelijk uit zouden komen, dan zou ik alles wensen wat jezelf wensen zou. Zo. 

(Aangezien je een Grace Kelly liefhebber bent wou ik je mijn favoriete foto van haar meedelen. Maar zij staat op zo vele foto's galant en schoon te wezen, dat ik er geen flauw benul van heb.)

Voor altijd de jouwe,

Zonder omslag (21)

Lieve streptokokken,

Jullie benaming alleen al doet mij geen aangenaam plezier. Ik stel jullie voor als kleine veelvuldig-pootjes-hebbende sliertjes met van die mottige koppen er op. Niet echt iets waar ik gastvrij voor zou willen zijn. Jullie daarentegen trekken zich daar duidelijk niets van aan en banen jullie een weg in mijn lichaam, nestelen zich daar waar jullie het ambetantst kunnen wezen. 'Terecht' hoor ik jullie nu talrijk zeggen? Ik hoop van niet. Want ik maak jullie kapot. Eén voor één zullen jullie de genadeslag voelen. In november sprongen jullie om ter vrolijkst op en neer in mijn longen, bezorgden jullie mij een doofheid aan één kant, nu zijn jullie daar weer, vermoedelijk ook niet echt weg geweest, vertoevend in mijn keel en nieren. Liever vlinders in mijn buik. Ik begrijp het misverstand. Er is inderdaad veel liefde, warmte en genegenheid in mij te bespeuren. Maar helaas voor alles en iedereen, behalve jullie. Dus als ik nu zo vriendelijk zou mogen wezen en jullie erop mag wijzen dat de opendeurdag in mijn lichaam hier stopt, zou dat mij heel veel deugd kunnen doen. Ik heb namelijk het gevoel dat het laatste jaar de zeven plagen op me af zijn gevlogen. En dat is absoluut geen lachertje, mijn beste -valse- kameraden. Misschien komt dat er van als je jaren en jaren niet echt ziek bent geweest. Ik hoop alleszins dat ik nu even gespaard blijf. Zou dat mogen?

Voor altijd de jouwe,

Zonder omslag (20)

Lieve Iwein het dwergkonijn,

Eerst en vooral wil ik je bedanken dat ik je een brief schrijven mag. Ik heb nog nooit het genoegen gehad om een dwergkonijn te schrijven. Ik wist uberhaupt ook niet dat konijnen onze taal kunnen verstaan, laat staan mijn blog lezen. Misschien mag ik dan ook geloven in het bestaan van een mad hatter, march hare en chesire cat? Als ik je volg laat je me dan in een hol vallen en ontdek ik een compleet wonderland? Of werkt dat zomaar niet? 

Weet je wat ik graag zou willen doen? Op dit eigenste moment bedoel ik dan. Nantes van Beirut zingen en met een snaredrum rond mijn middel ronddwalen op een verlaten plek. Jij mag tierig met me mee huppelen als je wil. En je dierenvriendjes deinen dan achter ons aan op het ritme van de melodie. Zou dat niet fijn zijn, Iwein? 

En dan vergeten we even alles.

Voor altijd de jouwe,

Zonder omslag

Zonder omslag (19)

Dearest Ghosts of my past,

You will keep like this until you become forgotten. Until my memories are fading. Sometimes when I listen close enough, I can hear you. But I talk mostly and nobody is there. You once came to me stirringly and left like a hasty wind. There is still something left of you as a kind of an early morning mist. Now I only ache and ache while loneliness flows from my fingertips on to my typewriter keys. I have been left with the pondering why you made me feel like I needed to change. Shyness creeps inside me and loneliness wraps me in a veil of dusk. Everything is asleep, even the wind and the trees. Everything holds both memories and secrets that only the keeper can tell. You know who you are. A ghost. When all I have wanted to do was holding your hands and telling you that everything will be okay.

Yours sincerely, 

Zonder omslag (18)

Lieve Heer Cumberbatch,

Cumberbatch Cumberbatch Benedict Cumberbatch. Ik zou het honderd keer kunnen zeggen. Nog liever zou ik het u willen horen zeggen. Want uw stem ... u zou mij alles kunnen zeggen en ik zou er niets van kunnen na vertellen. Niet omdat het mij onverschillig laat, maar omdat uw stem een aparte weg inslaat. En ik eerder geneigd ben deze te volgen. Uw diepe warme stem overgoten met Britse klanken en schone articulatie is als chocolade. Een zeer donkere bittere vijfennegentig procent cacao tablet chocolade van beste kwaliteit. Een stem die mijn ribbenkast friemelend doordringt en mijn botten vibreert. 

Spreek en ik zal luisteren ... fluister dingen die ik van een echte man horen wil ... 

Voor altijd de jouwe,

Zonder omslag (17)

Dearest Moon,

 

I will write this letter in English. I may not know if you understand, but in all your worldly appearance it seems rather you do. 

Every night before bedtime I search for you. I stare at the starfilled sky and broadcast a new dream into the universe. Can I confess a secret? Sometimes I might think you are my only friend. You have always been there. And I think you will always be. I still hang on to that promise. Last night I spent the entire evening staring at you and counting the stars. You smiled and I hummed our favorite Tiersen' song. The night was completely enchanting. 

The night seems so much nicer than the day. Quiet and fragile. With a bright light peeking in our tiny rooms, illuminating our sleeping dreams. It seems a perfect moment to explore the world. With bruised eyes from sleepless nights. Gathering leaves and flowers. Making a trail with them. Fall asleep at a forest floor after dusk. Doomed to be eternally wandering in a wide eyed dream.


Always yours,

Brieven die nog geschreven moeten worden ...

Zonder omslag (16)

Lieve jongeheer de piloot,

Ik wou u mijn oprechte excuses aanbieden omdat ik u in de trein stiekem zat aan te staren. Normaliter is dat niet van mijn gewoonte. Neen, staren schijnt onbeleefd te zijn. Maar ik kon het niet laten. U zag er zo uit als een échte piloot. Zoals ze wel eens voorstellen in films, in boeken, ... u weet wel. Met uw pilotenkostuum, pilotenkoffer, pilotenzonnebril, pilotenkleurtje, ...

Misschien doet u mij gewoon denken aan vrijheid. Vliegen naar het onbekende. Daar hoog in de lucht.

Voor altijd de jouwe, 

Zonder omslag (15)

Lieve bloglezer,

Ik zie u veelvuldig staren naar mijn blog. Anoniem en misschien wel heel geniepig. Zonder woorden toch aanwezig. U bent zo als een toevallige voorbijganger in het straatbeeld dat ik zie door mijn raam. Ik zie u, elke dag wandelt u rustig voorbij, dezelfde richting uit. Geen idee waar het pad u leidt. Ik ken u, maar toch ook weer niet.

Mag ik eens een wedergroet ontvangen? 

Voor altijd de jouwe,