Nog eens tijd dat ik vijf nummers op u afvuurde. Knallers. Nummers die me bij de eerste luisterbeurt genageld aan de grond achterlieten. En ik sta daar nu nog. Geen centimeter opgeschoven. Knallers die blijven knallen in mijn hoofd.
Dresden van The Slow Show. Het liefst, 's avonds donker op een rustige autostrade baan. Op repeat. Tevens lied van de week.
Zijn naam doet misschien anders vermoeden, maar Sufjan Stevens maakt alles behalve suffe muziek. The Fourth of July op zijn laatste plaat greep me vast en liet me niet snel los. Ik wikkel er geen doekjes om en heb al meermaals laten weten dat sad things eigenlijk best wel mooi verteld kunnen worden door schone melodieën. En daar hou ik van. (Live greep het me overigens nog steviger vast.)
Nood aan een andere wereld om in te vertoeven? Een wereld waar al het schoonste is? Dan zet ik Sigur Ros en mijn verbeelding op. Meer hoef ik dan niet om eventjes toch perfect gelukkig te kunnen zijn. Echt waar. Mag ik dan ook meteen vragen om mij dan toch wel eventjes met rust te laten? Met vriendelijke groeten.
Als u nu zegt 'zeg meteen een plaat die u van uw sokken blies in 1 2 3' dan zal ik toch binnen die 3 seconden Noah and the Whale antwoorden. Vermoed ik serieus. The first days of spring. Bij heartaches hoort normaliter een grote doos ijscrème. Maar geef mij maar eerder deze plaat. Daarbij, in periodes gelijk deze is ijscrème toch te koud. Een chai latte, deze plaat, een pyamabroek en een dekentje. Ach, herfstavonden kunnen ook schoon zijn.
Tijd voor een beetje nostalgie moet ik gedacht hebben, want het volgende en laatste nummer dat ik in de groep wil smijten is van The Velvet Underground. Meneer Reed zal voor eeuwig op het lijstje 'nog live te zien' blijven pronken. Helaas. Ik zal mijn leed moeten verzachten met vinyl. Helaas. *draait terwijl de vinyl nog eens om*
Weet je wat al een tijdje geleden is? Dit! Weliswaar (snel even de archieven ingedoken) van 10 september 2013 geleden. Meent u dat? Ik meen het. Sorry. Een lijst waar geen einde aan zal komen. Nooit! Durf ik u nu al met volste zekerheid te zeggen.
Bruce Springsteen. Het is met een vreemd gevoel dat ik moet bekennen dat hij de revue hier nog niet is gepasseerd. Foei Ine, foei foei foei. (Zo zou mijn jongste nichtje me er dan toch op wijzen). Dus bij deze wil ik het goedmaken, niet met u, maar met meneer The Boss himself. So mister Boss, if you accept my apologies, I will be at your concert (if only you would come to Belgium again) front row and I will wave and smile (and blush if you looked at me) and you will think how silly that girl and I wouldn't even mind.
The War on drugs met Red eyes. Omdat ie mij in sommige nummers wat aan de jonge Bruce Springsteen doet denken. En dat paste dan wel vervolgens in het rijtje dacht ik zo. Dit nummer ook? Neen, dit is gewoon een top nummer. Daarmee is dan ook gezegd wat gezegd moet worden.
Er zijn weinige artiesten waar ik echt bijna elk nummer van kan meezingen. En het gebeurt misschien te vaak dat ik ze opzet en vollenbak meezing (de geburen vergeven mij het hopelijk). Laura Marling is één van hen. Mijn favoriete vrouw in muziekland.
Het zijn rare streken van tijd. Maar ik wil wel al eens iemand zijn die ik niet ken. Iemand waar ik überhaupt ook zelfs niet van weet of zij effectief in het leven staat. Ze kan verzonnen zijn, ooit of nu hebben bestaan. You is daar een mooi voorbeeldje van. Om het met een quote van Tom Waits (niet dat ie hier iets mee te maken heeft, maar hij zei ooit wel iets passends) te zeggen, I love beautiful melodies telling me sad things (ieder heeft zo zijn vreemde gewoontes hè). En dit is gewoonweg een heel mooi liedje waarvan de 'you' te mogen zijn een hele eer is.
Vinyl begint een gevaarlijk iets te worden. Mark my words. Niet dat ik het erg vind. Maar het moet toch een beetje in het oog gehouden worden. Misschien. Dit weekend kocht ik twee platen. Tweedehands. Dat is ook wel fijn. Wetend dat iemand deze hoogstwaarschijnlijk (daar ga ik dan toch vanuit) al grijs heeft gedraaid. En nu is het mijn beurt, hoera. (Ik kan moeilijk afscheid nemen van dingen, dus ik weet niet of er nog een derdehands van komt.) Rumours van Fleetwood Mac is er eentje van. Een klassieker om mijn collectie aan te vullen. En het klinkt goed!
De Italiaanse zon schijnt, ik staar in de verte, een zwoele bries waait ruisloos door mijn zonovergoten haren heen, en dat terwijl mijn gelato zoetjes aan de grond op sijpelt.
Edward Sharpe and the magnetic zeros - I don't wanna pray
Ooit deze live aan het werk gezien? Heus, was meneer Sharpe een sekteleider, ik trad toe. Whatever zijn boodschap ook wezen mag. Ik geloof het, dedju! En ik huppel hem met de tamboerijn in de hand achterna.
Matt Corby - Brother
Ik hoef het niet meer achter banken of stoelen te schuiven. Af en toe valt het voor dat een man maar enkele klanken moet laten horen en ik ben verknocht aan zijn stemkleur.
Fever Ray - If I had a heart
Zo'n nummer dat je niet moet beluisteren in de pikkedonker, in het midden van de nacht. En dan vooral niet ineens achter het gordijn naar buiten kijken. Neen. Tenzij je verbeelding onbestaande is.
Vance Joy - Riptide
Ach, hoor daar de zomer. Al is het weer typisch dat ik het ontdek terwijl de herfst op kousenvoeten zijn intrede maakt. Ach, zie daar de dwarrelende bladeren. Maar in mijn hoofd smeult de barbecue nog na en zijn we al lang op strand de kleurtinten aan het tellen die de zonsondergang vertoont.
Thank you so very
much! I have forever adored you and your lovely mixes. You will forever
be one of my very favorites on 8tracks. Thank you for your little gifts~
<3
Courtnix
This made my bad mood melt away, thanks!!
Seahorse made me cry, and then I fell in love with this list. Thank you!!!!!
MoseyPosie
<3 your tumblr is beautiful as well.
Tara-ra-ra
probably the best mix on this site I've ever listened to.
Lang geleden dat ik nog eens een paar nummertjes op jullie losliet dacht ik bij mezelve. De gedachte werd omgezet in een plan en het plan werd meteen als een koe bij de horens genomen.
41. The Doors - Break on through (to the other side)
Ik hou van mannen die zich eens durven kwaad maken. Enkel en alleen in muziek dan wel te verstaan. Mannen die zich volledig loszwieren in hun emoties. En zo'n man is Jim Morrisson. Mijn hart gaat sneller kloppen als ik hem weer hoor in al zijn furieuziteit. She gets high. She gets high. She gets highhhhh. Absolutly!
42. Ane Brun - The puzzle
Voor elke gebeurtenis, emotie, ... in mijn leven kan ik meteen een mogelijke soundtrack opnoemen. Zo ook kunnen liedjes van Ane Brun in aanmerking komen. Voor typische vrouwenemoties bijvoorbeeld. Her remains were spread out like the pieces of a puzzle it took her 365 days putting them together the pieces were quite difficult to distinguish from eachother they were tiny and the clear blue sky went on forever I wouldn´t do that to you ...
43. dEUS- Little arithmetics
En dan nu toch nog eens tijd voor iets van Belgische makelij. Dit nummer staat toch wel in mijn top drie dEUS nummers. Gewoon een heerlijk nummertje. Soms hoeft dat niet meer te zijn.
44. The Shins - Australia
Ik word er zowaar vrolijk van. En dat gevoel hebben we graag. Zeer graag! Deze band toch naar mijn bescheiden mening een beetje onderschat. En oh hoor ik daar zo even een banjo tussendoor? Ach Ine en het geluid van een banjo. Het klikt wel. Ja. En eindelijk. Eindelijk. Eindelijk weet ik wat er in het begin geroepen wordt. Ik had slim kunnen wezen en het al eerder kunnen opzoeken. Maar soms denkt een mens daar gewoon eens zo simpel niet aan. Mij klonk het nogal oostenrijksebierindebergendrinkendduits maar het blijkt dus gewoonweg engels te zijn. Dan toch. Time to put the earphones on…
45. Bill Whiters - Ain't no sunshine when she's gone
Een nummer uit de oude doos. Effe afgestoft en klaar om nog eens beluisterd te worden. Een waar pareltje! En misschien, heel misschien baant er zich wel een heel klein druppeltje traanvocht een weg vanuit mijn ooghoek langs de wang naar beneden toe. Het klinkt dan ook wel zeer onfijntjes allemaal wat de heer Whiters meemaken moet en dat dan allemaal in zo'n droefgestemd melodietje gegoten. Muziek, muziek, wat klinkt het soms toch schoon.
Kijk eens naar buiten en wat zien we: sneeuw! Sneeuw associëren we meteen met winter, koude, muts en gekleurde strepensjaal, sleeën, hete chocomelk, labellostick, verdampte bril wanneer je van buiten naar binnen gaat, ... en we willen vooral warmte. Vier songs om uw voeten aan te verwarmen!
Vivaldi - Four seasons (Winter)
U zegt ze is daar weer met hare Vivaldi en zijn winter zenne. Tuurlijk. Dat past nu in dezer wintertijden. Aja. Telkens kippevel wanneer die strijkers van jetje geven. Hoewel kippevel nu ook geen warmte schenken doet. Maar het bombastische moment geeft vuur. En vuur staat voor warmte. En warmte was wat ik u schenken wou. Alstublieft.
Smoke Fairies - Frozen heart
Frozen = bevroren => koud => winter. Snel een link gelegd uiteraard. Nog geen maand geleden ontdekt, maar ben er al serieus weg van.
Yann Tiersen - Les jours heureux
Last van een winterdipje? Avwoila! Hiersè! Een nummer dat je hart smelten doet tot één vrolijke emulsie van plezier.
Laura Marling - Goodbye England (covered in snow)
Geen land zo fijn als Engeland. 'You were so smart then in your jacket and coat and my softest red scarf was warming your throat. Winter will leave us, left the end of my nose. So goodbye old England 'till next years snow.' En dat allemaal in zo'n zacht teder warmtevol melodietje gestoken.
Hier ben ik er weer mee. Een soundtrack van al tweeëntwintig lentes. De songs blijven toestromen. (Nogmaals, de nummering duidt geen volgorde aan en de songs zijn niet enkel bepalend. Soms gaat het meer om de artiest, band, ... zelve en is de song willekeurig met mijn onschuldige hand gekozen.)
36. Led Zeppelin - Dazed and confused
Begin van deze mannen (mannen hier in betekenis van (sex)gods!) maar eens één nummer uit te kiezen. Whatever they do, I like! I need a timemachine! Someone?
(minuut 3 ---> ^^) Ik ben indeed een beteke dazed and confused momenteel.
37. Embrace - Ashes
Een grote stap naar beneden als je van Led Zeppelin naar dit nummertje komt waarschijnlijk. Maar dat moet kunnen. Een groep die in mijn bescheiden mening naast Coldplay en Elbow mag komen te staan. Een 'uplifting' lied.
'Now watch me rise up and leave all the ashes you made out of me When you said that we were wrong, life goes on, just look how long I've agreed'
38. Andrew Bird - Effigy
Andrew Bird klonk het in mijn oren en er verscheen terstond een glimlach op mijn gezicht. Al een paar jaartjes dat ik deze muzikale man ken (niet persoonlijk uiteraard) en ik raak hem bijlange niet beu. Ik zou er zelf geen rede weten voor te vinden. En ik ga er ook niet achter zoeken. Blijven moet die man! Met viool, gitaar en zijn eigenste whistle. Apart die whistle en het doet je spontaan meefluiten. En het geluk stroomt doorheen ons lichaam. En alles lacht ons toe.
39. Buurman - Rocky
Om eens wat nederlandstalige muziek aan bod te laten komen heb ik hier Buurman. Al zijn Pas 18, De Pruimelaar, ... de mooiste nummertjes op de plaat, deze Rocky vind ik best ook heel aangenaam luisteren en meteen de titel van hun debuutalbum waar ik u geen negatieve commentaar zou kunnen over geven (al ben ik mijn album eventjes kwijt, hopelijk komt die nog boven water).
'Rocky komt altijd terug probeerde ik mijn metgezel te troosten ... Rocky komt altijd terug ... al had ik beter moeten weten ... ik had echter beter moeten weten, maar ik wist niet beter dus ik kon het ook niet weten ...'
40. Grizzly Bear - Shift
Ik wou hier zeggen dat deze band onderschat is. Ik kreeg een wederwoord: 'er is gewoon veel overschat'. En dat zal het dus zijn. Ja. Deze band brengt mij: melancholie en dromerigheid. I like! Zoals ook de meerstemmigheid, waar The Beach Boys jongens alleen maar jaloers op kunnen zijn. Hmm misschien is dát toch ietsje overdreven. En vooral de akoestische versie brengt kiekevlees op heel mijn lichaam.
'I wouldn't have it any other way No, I wouldn't have it any other way'
Als u dacht dat ik met zes delen meer dan genoeg zou hebben, aha, denk dan maar gauw iets anders. Hopsakee nog eens vijf nummerkes. En geen paniek, er zullen geen liederen passeren die ik opgevangen heb in der tijd bij Dennie Christians schlagerprogramma op radio 2 woensdagmiddags toen ik in mijn park zat als hele hele kleine Ine naast de radio (het was écht niet mijn idee!). En nogmaals geen paniek, een trauma of rare stoornis heb ik er niet van opgelopen. Welja denk ik toch. Alhoewel?
31. Ryan Adams - Girls approximately
Eén van de zovele singer-songwriters die mijn hart heeft weten te veroveren. En dan vooral met dit lied. Als ik het tegen anderen heb over Ryan vragen ze me altijd heb je het niet over Bryan? Neen ik heb het nooit over Bryan! Wel dus over Ryan! Ja.
32. The Who - My generation
Zot nummer. Goed nummer. Keith Moon trouwens één van mijn favoriete drummers, net zoals ook de mannen Ian Paice en John Bonham. Maar die speelden dus niet bij The Who. Ah neen.
Hilarische clip! Smash it Pete! Smash it! Terwijl Keith Moon en Pete Townshend hun instrumenten aan het afbreken zijn staat John Entwistle er naast van ow mannekes, van mijne bass blijft gijle af! Hilarische mannen. En stuk voor stuk legends.
(Er wordt gezegd dat deze clip het moment was waar Townshend de eerste grote schade aan zijn rechteroor opliep (later is die schade groter geworden). Moon had meer dan het dubbel zoveel explosieven gebruikt dan hij de bandleden had verteld. De zot!)
(Moon is zeer jong gestorven door stom voorval. Op 32 jarige leeftijd is hij gestorven in zijn slaap door overdosis van het medicijn dat hij moest nemen tegen zijn alcoholverslaving. Hij had meer dan dertig ingenomen waarvan er ongeveer een vijfentwintigtal niet waren opgelost. Een verklaring zou kunnen zijn dat hij er innam, flauwviel, weer wakker werd en vergat dat hij al pillen had genomen. Het zou niet om zelfmoord gaan.)
RIP Keith en John!
33. Live - Run to the water
Een band die ik door mijn geweldige oudste zus heb leren kennen (andere zus is even geweldig btw). 'The Distance to Here' kreeg ik elf jaar geleden als kerstgeschenkje en was er meteen weg van. Ik vond de teksten prachtig en nu nog steeds.
and I will never leave you 'til we can say, "this world was just a dream we were sleepin' now we are awake" 'til we can say
in a moment we lost our minds here and dreamt the world was round a million mile fall from grace thank god we missed the ground
run to the water and find me there burnt to the core but not broken we'll cut through the madness of these streets below the moon with a nuclear fire of love in our hearts
yeah, I can see it now lord out beyond all the breakin' of waves and the tribulation it's a place and the home of ascended souls who swam out there in love!
34. Tim Buckley - Aren't you the girl
Vader van. Maar dat is niet de reden. Ik heb hem wel via Jeff leren kennen uiteraard. Maar ik vond de muziek mooi omdat het zo was en niet omdat ik Jeff's muziek wondermooi vind. Onderschatte mens! En ook veel te vroeg gestorven ...
35. Franz Ferdinand - Darts of pleasure
En dan heb ik het vooral over hun debuut album (een bepaald lied kiezen is wel moeilijk), dat ik nog steeds een straf album vind. Ik was meteen weg van die gitaren. Weer een album waarop ik op mijn bed al staande luchtgitaar speel en luidkeels meezing.
Words of love and words so leisured Words of poisoned darts of pleasure Died... and so you died
Een genante special! Omdat de titel dus ook verwijst naar de tijd dat mijn muzikale intresse nog niet ontwikkelt en schaamtelijk was, zijn hier nummers doorheen Ine's lagere schoolperiode (exacte leeftijd = onder 10 jaar). -lach niet al te veel als het kan-
Hanson - Mmmbop
Derde leerjaar, ik en mijn lagere school beste vriendin waren er zot van. Al mocht zij wel posters ophangen in haar kamer en ikke niet.
The Dinky Toys - I Can't Keep My Hands of You
'Titin (mijn zus genaamd Kristien, maar spreek dat als pagadder maar eens deftig uit (ik had al last met boederij)) zet dat cassetje met de tinkie toujs nog eens op'. Een fijne lieve goede grote zus als ze was, had ze dat speciaal voor haar vijfjarig schattig zuske opgenomen. Hoera! 'Ajajayeee ajajayeeeee'
No Doubt - Don't speak
Weer derde leerjaar en weer waren we (ik en beste vriendin) er zot van. Op zeeklassen zelf nog als act geplaybackt. Zij was blond dus zij mocht Gwen zijn. Ik kreeg een borstel en speelde gitaar.
Shania Twain - That don't impress me much
Yes! I know! Ik geef mezelve nu ook wel snel een rare blik. 9 jaar en ik moest absoluut het album van Sjenaja Twéén hebben. Zagen zagen en zagen en ik kreeg het. Had ik het geweten ik had gezaagd voor een piano ofzo. Maar goed. En dan te weten dat ik het hele album mee kon zingen in een zelfontworpen Engels maakt het enkel nog erger. Niet waar? 'okeej soo joe our Brad Pitt, tat dont impres mie mutsj, joe gat de loeks but hef joe gat de totsj? dont get mie rong aai tink joe our olraajt but dat wont kiep mie worm in de middel of de naajt, tat dont impres mie mutsj'
Bart Kaëll - Zeil je voor het eerst
Vind ik nog steeds een hit van jewelste! Echt ik meen het. Bloedserieus! *lacht* Wat een tekst! Zeil je voor het eerst Dan sla je een flaaaaaaaater Trek het je niet aan Ga door want laaaaaaaater Geniet je des te meer Van wind en van water Van wind en van water Van water en wiiiiind
*Denkt terug aan het stripkamp (stripfiguren tekenen enzo wel te verstaan) jaren jaren geleden*
Hevia - Busindre Reel
Ik blijf het mooi vinden. Ontdekt op een Pure Music cd. Doedelzakkenfolk. (Uhu ik was toen al een folkgraaghorende kleine meid, u ziet).
Culture Beat - Mr Vain
No comment! Als zesjarige was ik een beetje vreemd. Heel vreemd zo blijkt.
En ohja ik kende Nirvana en zo ook al hoor. Ik was niet helemaal van muziek vervreemd *knipoogt*
Maar kijk gelukkig is het allemaal dan toch wat verbetert qua muzieksmaak ... oef!
Ps: The Back Street Boys heb ik er bewust niet bij gezet :D
Alweer een poosje geleden dat ik nog eens vijf liedjes zomaar even naar uw oren smeet. Bij deze!
26. Arid - Dearly Departed (en dan voornamelijk de versie op hun live album)
Foei dat ik ze nog niet eerder aan bod heb laten komen. Fan van het eerste uur! Al heb ik het hier dan eerder over de eerste drie albums. Excuseer me zeer Jasper maar aan het laatste moet ik nog steeds een beetje wennen en zegt me eerlijk gezegd veel minder dan het debuut. Máár ik geef het nog steeds een kans. Van de eerste twee albums kan ik elk lied uit de grond van mijn hart luidkeels meezingen. En graag! De mannen van Arid hebben meegeholpen aan het ontstaan van mijn muziekverslaving. Waarvoor mijn welgemeende dank. Al zijn ze hier thuis wat minder enthousiast als ik nog eens een Aridje draai. Misschien in der tijd van het middelbaar wat te vurig en fanatiek veels te veels geluisterd. Woeps!
I am lost within myself No I can’t be someone else And it makes me wonder why All good things they come to die
27. Spandau Ballet - Gold
Mja misschien weer een fout nummer uit de jaren 80, maar dat trek ik me hoegenaamd niet aan. Een lied met hetzelfde effect als de A-ha nummers. Ik ga op mijn bed staan en laat me eens volledig onnozel gaan. Heerlijk en achter gesloten deuren.
gold always believe in your soul you've got the power to know you're indestructable always believe in, because you are gold
28. Nick Drake - Riverman
Driewerf hoera voor melancholische mannen! En driewerf hoera voor singer-songwriters! Dus ook meteen driewerf hoera voor Nick Drake! Jammer genoeg net zoals Jeff Buckley en anderen veel te vroeg heen moeten gaan. Waarom? Geen antwoord. Betreurenswaardig. Hij heeft ons gelukkig een paar (meer dan enkel een paar in feite) prachtige nummers nagelaten.
29. Mark Knopfler (Dire Straits) - Private Investigations
Eén van mijn gitaargoden (en die van de papa (altijd plezier tijdens een autorit met de papa's compilatiecdtjes)(alléja toch die met gitaargoden)). 'Private investigations' heeft een gitaarsound om van te watertanden! Serieus! Beluister deze song in uw bed in het donker met een goede koptelefoon aan. Heerlijk. Uiteindelijk is het vrij moeilijk om één nummertje uit Knopflers' hele oeuvre te kiezen. Zot! Maar ik heb het ondertussen toch maar schoon gedaan.
30. Angus and Julia Stone - Just a Boy
Broer en zus uit Australië die muzikaal zeer goed op elkaar afgestemd zijn. Kon mijn broer zingen ik zou ook zo'n muzikaal duo willen vormen, maar misschien is onze achternaam ook net iets te lang. Angus een schattig klinkende zanger doet mijn hartje sneller kloppen wanneer ie aanvangt met zijn liedjes. In 'Just a boy' neemt hij de zang, gitaar en mondharmonica voor zijn rekening. (Ik wil ook wel effe melden dat ik 2 op 3 keer de mondharmonicapartij kan spelen, tof héé.) Niet alleen het lied is prachtig, zo ook de clip is meer dan de moeit eens te bekijken.
Ik zou bijgod niet weten wat hier allemaal in gezongen wordt, stuk voor stuk onverstaanbare woorden, maar dat geeft absoluut niet! Het klinkt schoon en speciaal en dat is het belangrijkste. En het brengt mij ergens ver weg, zeer ver weg ... To a place where dreams are born. (De mijne dan toch.) Daar ergens zo. Lang leve Jonsi!
22. La Troba Kung-Fú - Calor Calor
Mijn verjaardagscadeau van vorig jaar! Duoconcertje van deze mannen en Jarabe de Palo. Tot die avond kende ik die eerste niet. Maar het zijn Spanjaarden moet de broer gedacht hebben, dus kan ik niet veel mis doen. En slimme jongen die broer van me. Het waren inderdaad schoon Spanjaarden uit Barcelona. Maar daar heb ik natuurlijk niet opgelet héé *knipoogt* RUMBAAAAAAAAAAA man zot leuk die muziek! Zomerse sfeer! Spaanse sfeer! Het kan niet op dus. En ik had er zo van genoten dat ik ze op Dranouter nog eens ben gaan bewonderen. Feestje! En Ine was blij.
23. Damien Rice - The Blower's Daughter
Eén van mijn favoriete durven-hun-emoties-laten-zien-en-horen-singer-songwriters. En amaai de emoties springen der vanaf zowel bij hem als bij mij. Ideaal voor de al eens passerende periodes waarin ik val en verdrink in een zee van zelfmedelij. Het eerste lied dat ik van hem ontdekte many many years ago. En boempataats het was er meteen op! En het heeft me nooit meer los gelaten. Mooimooi!
And so it is Just like you said it would be The shorter story No love, no glory
24. Patrick Watson - The Great Escape
Een waar muzikaal genie deze man! En ik lieg niet! Vier jaar geleden toevallig eens tegen gekomen op mijn muzikale zoektochtjes en het was van wauw die man is een held! Qua stem moet hij voor mij niet onderdoen voor Jeff Buckley. En dat zegt dus wel al genoeg wat ik ervan vind, nietwaar. Elk detail in elk lied is magnifiek en raakt mij op een of andere manier. Keep on going Patrickske!
Hey child, things are looking down. That’s okay, you don’t need to win anyways. Don’t be afraid, just eat up all the gray and it will fade all away. Don’t let yourself fall down. Doo doo doo doo doo noo noo...
25. The Band - The Weight
De schoonste klassieker! Alléja toch in mijn ogen. Ik ben een grote liefhebber van de jaren zestig qua muziek. Vele schone klassiekers en straffe bands die nog steeds de moeite waard zijn om gedraaid te worden. Waaronder dus ook The band! Het hoeft niet altijd van The Beatles en The Stones enzo te zijn. The Band bestaat uit veelzijdige muzikanten die voor het eerst naam maakten als begeleidingsband van Bobke Dylan. The Weight is een klassieker die ik vaak al eens ten draaien leg.
Ik spring een gat in de lucht want het is weer lijstjestijd! En dan zeg ik met vreugde en plezier luidkeels hoera! En ik blaas met plezier ballonnen op, wel met een pomp, want daarvoor heb ik nu net niet genoeg lucht en kracht voor in mijn longen zitten én zekers niet na mijn overenthousiaste luidkeelse hoera. Maar goed hier nog eens een vijftal wonderschone nummers waaraan ik mijn hartje compleet heb verloren en waar absoluut geen schaamte of spijt aan te pas moet komen.
16. Blur - Out of time
Ik herinner het mij nog goed toen ik het voor de eerste keer op de radio, post studio brussel, hoorde. Hemeltjeslief! Dit nummer dateert al van 2003. Voor even viel mijn mond nu toch wel lichtjes open toen ik eens nadacht hoeveel jaar dat nu toch al geleden is. Ochja tijden vliegen voorbij alsof het nog maar gisteren was. Vreemd.
Maar ik werd dus bij de eerste luisterbeurt al meteen op de schoonheid van het nummer gewezen. Het heeft zo iets mysterieus en melancholisch over zich hangen. And I like it. En daarbij is Damon albarn nog eens één van mijn favorietjes. Meteen hops twee ine-awardjes waardig!
Where's the love song? To set us free Too many people down Everything turning the wrong way around And I don't know what love will be But if we start dreaming now Lord knows we'll never leave the clouds
17. Local Natives - Sun hands
Ik was eerst niet van plan om nummers van nu, dit eigenste ogenblik, te kiezen. Mede door het feit dat het voorbij kan waaien en het geen blijver is. Maar deze kan ik gewoon niet ongehinderd voorbij laten gaan omdat het al een hele week een inpak van jewelste heeft. Enja u had dat misschien ook al wat in het snotje als u mijn vorige posts (posten , naargelang uw keuze) ook hebt gelezen. U opmerkzame lezer van me!
(Valt trouwens in alle eerlijkheid best te vergelijken met de Mumford periode, dus dat zegt al wat.)
18. 65 days of static - Radio protector
Er zijn zo van die nummers die er telkens toch maar weer, luisterbeurt na luisterbeurt, in slagen tranen op te roepen. Poefs eerste noot en het traanvocht belemmert mijn zicht. En toch kan mijn wezen het lied absoluut niet weerstaan om een luisterbeurt over te slaan. Awel u mag eens raden... Jups inderdaad zo is dat. Dit nummertje is zo één.
19. Laura Marling - Ghosts
Omdat vrouwvolk absoluut ook aan bod mag komen! Laura Marling toch één van mijn voorkeuren wat betreft vrouwenstem en teksten. Teksten over gebroken harten, romantiek, de menselijke geest (psychologie dus), onzekerheid,... uhu inderdaad dat spreekt mij aan. Bij vele liedjes schud ik toch al eens een bevestigende ja. Ja. En deze liedjes zijn ook nog eens oh zo fijn om zingen. Dusja dan ben ik verkocht.
Saying Im still mourning Over ghosts Over ghosts Over ghosts Over ghosts that broke my heart before I met you
Lover, please do not fall to your knees Its not like I believe in Everlasting love
20. The Beatles - Blackbird
Een nummer dat nu toch al decenia schoontjes meedraait en totaal niet als ik-ben-het-nu-wel-al-stilletjes-aan-beu beschouwd kan worden. En hopla zo hebben we ook meteen een definitie van een ware klassieker beschreven. 'Blackbird' één van de mooiste/fijnste nummers van hen. Achja kies maar eens een Beatlenummer uit. Inderdaad moeilijke opdracht! Strawberry fields forever, Here comes the sun, While my guitar gently weeps, Eleanor Rigby, And I love her, ... mogen gerust evenveel eer op strijken als Blackbird. Zekers en vast!
Het is weer lijstjestijd. Hoera! En lijstjes over muziek zijn de beste lijstjes. Echt waar! Dus hier weer een vijftal liedjes die op een of andere manier een rol spelen in mijn bestaan. Want zoals de heer met de nogal snorrige snor, Friedrich Nietzsche zei, 'without music, life would be a mistake'. En terecht.
11. Travis - Last train
De Schotse mannen van Travis weten mijn hartje te doen smelten. En ik neem hen dat absoluut niet kwalijk. In tegendeel. Doe zo verder mijne heren!
Here's what I'm gonna do I'm gonna write a song Gonna sing it to everyone And then I'll sing it to you 'Cos it was you that wrote it too
Een pracht van een lied. Vol van emotie en melancholiek. Mijn zakdoek bovenhalen is hierbij geen slecht plan. Zo schoon en teder. En zo veel schoner als hij aanvangt met het 'whoeeehoeee' gedeelte. Fran Healy is een hartenbreker zeg ik u!
En rrrr als ze spreken, ahzo sexy accent!
12. Neil Diamond - Girl, you'll be a woman soon
De jaren zestig en zeventig zijn dan misschien al een tijdje voorbij, maar de liedjes, de klassiekers, blijven plakken. En ze plakken hard. 'Girl, you'll be a woman soon' mag dan al vele keren gecoverd zijn, het origineel doet me toch het meest. Neil Diamond geeft met zijn stem nét dat iets extra in dit lied dan de anderen poogden te doen.
13. A-ha - Take on me
Nee, er wordt hier niet gelachen met mijn keuze. A-ha is fijn! Geklasseerd in de afdeling 'eens goed in uw ondergoed uit de bol gaan en uw zangcapaciteiten tenvolle uitoefenen al staand op uw bed' ('come back and stay (paul young); love cats (the cure)...' worden hier ook in onderverdeeld). Nee, ik schaam mij niet!
14. Sisters of Mercy - Temple of love
Ine luistert alleen naar zoetsappige melodietjes met melige teksten zegt u? Vergeet het! En snel! Eer voor de zussen en broer. Omdat zij mij tot Nirvana, Pearl jam, Sisters of Mercy en verwanten brachten. Waarvoor dank!
Ik weet niet wat ik me allemaal moet voorstellen van de tempel der liefde, maar slecht kan het in ieder geval niet zijn denk ik dan. Wat denkt u? Allen daarheen?
15. Belle and Sebastian - Funny little frog
Vrolijke liedjes zijn ook welkom. En dan draai ik al eens graag 'funny little frog'. Een lied waarbij allen zachtjes op en neer deinen op de maten van de melodie. En dan eens van links naar rechts. En we beginnen gezamelijk mee te fluiten. Kortom u blij, ik blij, iedereen blij. En dat is fijn.
Omdat ik het soms eens nodig vind om me te overtuigen dat ik toch wel enigzins één of andere goede smaak bezit qua muziek, dacht ik wat lijstjes te plaatsen, noem het mixtapes, noem het de soundtrack of ine's life, noem het ine's compilatie, noem het gelijk je wilt... het komt er op aan: deze nummers roelen hard!
6. Debaser van Frank Black en de zijne. Zot nummer. Gevolg Ine zot. Echt wel.
I want you to know don't know about you but I am un chien andalusia wanna grow up to beeee be a debaser, DEBAAAAAAAAAAAAASER
Dat kruipt gewoon in ‘t lichaam. Ben benieuwd wat dat Pixies in Vorst gaat geven. Ine live Debaser aanhorend. U wilt er niet bij zijn, herhaal niet.
7. The time is now van Moloko
Dat begint al meteen kriebelend in mijn benen, armen, en vooral de buik. Die beginnende aangetokkelde snaren. Alsof er miljoenen vlinders gezamelijk beginnen te fladderen al hing hun leven er van af. Ahzo’n sexy nummer. KRIEBELS! Als een vent me dat kan bezorgen, hoedje af, dat is ‘em! En dan laat ik ‘em niet meer los. Jamais!
En dan zing ik van ‘You're the first thing And the last thing on my mind In your arms I feel Sunshine’ En hij zal het geweten hebben.
8. Chris Martin en zijn tedere maatjes (Guy Berryman met speciale vermelding, ha!) en Green eyes (wil even melden ik heb groene ogen, toevallig? Chris jij kleine sloeber )
Ik zou het mezelve niet vergeven, moest ik grandioos gewoon Coldplay vergeten te vermelden. Bij deze, oef, het is gebeurd zou Erik Van looy zeggen, en terecht. Manmanman ik ben zo hard gelijk één of ander gillende tienermeid zot, echt zot, laat ons zeggen krankzinnige fan (fan vind ik eigenlijk steeds zo dwaas woord om gebruiken, ik neem liever het woord ‘liefhebster’ in de mond) van deze vierknappekoppigeband. Parachutes is wel degelijk, naar mijn menig, uiteraard, van de betere albums in het wereldje der muzische grootheden (jaja die kan goed overdrijven zegt u). Maar laat nu juist zijn dat Green eyes niet op die plaat staat, maar op hun tweede A Rush Of Blood To The Head. Doet dat er toe? Absoluut niet, is ook een parel van een plaat. Ah! Ahjamaja.
En amaai de meligheid druipt er eigenlijk wel vanaf (beseft ze na tien jaar) (eindelijk ze heeft het door). Ja, ik verdraag dat best en doe gewoon vollenbak mee.
That green eyes, you’re the one that I wanted to fiiiiiiiiiiiiiiiiiiiind
Heb ik die coldplayers al plat en grijs gedraaid zeg.
Cause I came here with a load. And it feels so much lighter, since I met you. Honey you should know, that I could never go on withouuuuut youuuuuuuuuuu.
9. Eugene mcGuinness – Monsters under the bed
Geschift nummer! En geschifter wordt het te weten dat deze gewoon onbekend is. Maar allé denk ik dan, hooooooooooooooooooooooooow??!?? Meermaals de tip: EUGENE ZEG IK U! EUGENE! Naar stubru gestuurd. Resultaat, negeer. Dan denk ik, ja hela mannen daar die denken dat (wow! alliteratie, boenk viermaal! nicekes) ze de muzieksmaak te pakken hebben omdat ze toevallig in de studios van Brussel rondflaneren, kijk nu nekeer hiere, Ine heeft het toch wel wat meer, niet? Ik dacht het welles.
Maar goed, zei ik al dat dit een geschifte tekstschrijvende en zingende gast is?
I spent 5 hours on the net last avoidin' the monsters under my bed with square eyes now I dare not stick my feet off the end in case they bite and sing the monster song la-da-dup-ba-da-bow-ah
10. Pearl jam – Black
Omdat echte mannen ook eens aan bod mogen komen. Mannen die korte metten maken met meligheid en hoppes dat meteen ook van tafel vegen. Daarom! En ook omdat den Eddie best wel de vader van mijn brave kinders mag zijn. Alhoewel ik zo hard de benen zou nemen moest hij wel degelijk aanbieden de vader te willen zijn. Vervloek die grungemannen! Tevens een zwakpunt. U ziet grote mond tot het erop aankomt.
All the love gone bad turned my world to black Tattooed all I see, all that I am, all I'll beeeee... yeah... Uh huh... uh huh... ooh...
I know someday you'll have a beautiful life, I know you'll be a sun in somebody else's sky, but why Why, whyyyyyyyyyyyyyyyy can't it be, can't it be miiiiiine
Aah... uuh..
Too doo doo too, too doo doo (en da gaat maar door too doo doo tot in de eeuwigheid...)
Ik luister graag naar muziek. Veel muziek. Maar vooral goede muziek. Wat is goede muziek? Dat is iets voor elk ieder anders. Iets volledig subjectief. Ieder heeft een andere smaak en daar is absoluut niets mis mee. Maar voor mij; muziek dat blijft hangen, muziek dat allerlei gevoelens teweeg brengt, muziek dat aangenaam in de oortjes klinkt, muziek dat mij raakt, muziek dat uiteraard mijn persoonlijke voorkeur draagt... En van die hele lange uitgebreide lijst met mooie muziek springen er wel altijd een paar uit. Liedjes die nu nét dat ietsje meer hebben. Die me nu nét iets meer raken. Waar al dan niet een of andere (persoonlijke) betekenis aan vast hangt. En over die liedjes wou ik het nu eens hebben. Of althans over een paar. Want ik vermoed dat die lijst ook wel eens redelijk lang zou kunnen zijn. En er is altijd wel eentje of nog eentje meer die ik vergeten zal. Maar die komen later dan wel nog eens welverdiend aanbod.
Laat ik er eens vijf aanhalen.
1. Yann Tiersen - J'y suis jamais allé
Een vrolijke melodie uit de film ‘Le fabuleux destin d’Amélie Poulain’. Een lied van gelukzaligheid. Om bij weg te dromen met een grootse glimlach op het gezicht. Ik waan mij op een zonnige dag op een groene uitgestrekte vlakte. Alleen ik. Opgewekt en blij. Huppelend in het gras al dan niet tussen de huppelende konijntjes die vrolijk mee deinen op de muziek. En meer hoeft een dagdroom bij dit lied dan ook niet te zijn. Heerlijk.
2. Stranglers - Golden brown
Een ware klassieker uit 1982 met de melodie gespeeld op klavecimbel. Een sfeervol liedje dat in je hoofd blijft hangen. Al rolt er soms wel eens een traantje van mijn wang. Nu en dan maakt het wat droevige gevoelens los, een andere keer gevoelens van blijdschap. Hangt vaak ook al af van het humeur waarin ik mij op dat moment bevind. Maar het klinkt gewoon goed, volledig af.
3. Jeff Buckley - Grace
Adembenemend. Wat kan ik nu meer zeggen. Telkens ik het hoor word ik weer helemaal overdonderd door die parel van een stem. Kippevelmoment. Onbeschrijfelijk wat ik hier bij voel... Dit lied is helemaal af en blijft voor altijd één van die nummers die mijn hartje veroverd hebben.
4. Scott Matthews - Elusive
Een teder, kwetsbaar lied gebracht door Scott Matthews, een man met een pracht van een stem. Zacht, teder, warm, fragiel, lieflijk ietwat mysterieus. Bij de eerste luisterbeurt meteen uit mijn schoenen geblazen. Het was liefde op het eerste gezicht. Dromerige muziek. Ach wat klinkt liefde, genegenheid toch altijd zo mooi. Maar nu best terug met beide voeten op de grond.
5. Kansas - Dust in the wind
‘Dust in the wind’ stemt mij zo weemoedig met die zoetgevooisde melodie. Maar daar hou ik wel eens van. De eerste zinnen ‘I close my eyes, only for a moment, and the moment's gone. All my dreams, pass before my eyes, a curiosity.’ blijven mij altijd bij. Af en toe moet je je ogen eens sluiten en alles rondom jou vergeten, beeld je even een ander leven in, een leven waar al je dromen uitkomen, waar je helemaal jezelf en gelukkig kan zijn, maar zo’n moment kan niet blijven duren en wanneer je je ogen weer opent is alles weer voorbij. Deze zinnen worden gevolg door ‘ Dust in the wind, all we are is dust in the wind’. En dat klopt, een mens is nietig in deze grote wereld. En daarom zijn dromen juist zo belangrijk. Die zijn van jou en van jou alleen. Het is daar waar de nietigheid vervaagd. Blijf die dromen, die momenten in gedachte vasthouden, blijf het koesteren diep in je hart en weet dat dromen elk moment wel eens pure realiteit kunnen worden.
Deze vijf staan niet in een bepaalde rangschikking. Ik hoor ze allen heel graag en elk op hun eigen manier. Een top zou veel te moeilijk zijn om aan te beginnen. De vijf liedjes die ik hier vermeld alleen al zijn alle vijf een nummer één plaats waardig.
