En zo zaten ze daar bij elkaar (2)

A: Ze heeft gevraagd of ik eens wou langskomen.
B: Wie?
A: Zij. Ge weet wel. Dé vrouw.
B: Ah. Zij.
C: Vrouwen. Wie snapt er nu iets van. Die zeggen wat ze niet willen bedoelen. En bedoelen wat ze niet zeggen. 
A: Ik ga stomme dingen zeggen. Ge gaat dat zien. Elke keer. Ik ben compleet van de kaart als ik haar zie. Dat komt niet goed, vriend. Dat dat niet goed komt.
B: Gewoon uzelve zijn. Niet zo nerveus. En geef ze wat complimenten hier en daar. Works everytime, gast.
A: Kunde gij wel zeggen.
C: En nooit kunt ge goed doen hè. Eenders wat ge antwoordt, nooit goed.
B: En wanneer?
C: Ze vroeg of ze schoon was in dat kleedje. Ik zeg 'amai nog niet, uw vormen komen er nogal schoon in uit'. Niet doen. Kleine tip. Begint ze daar te tieren van 'vindt ge mij te dik?', 'heb ik een dikke poep, is het dat dat ge zeggen wilt?', 'ben ik te gevormd?','vindt meneer dat ik te veel snoeperij eet misschien?', 'maar meneer mag wel drinken hè, altijd maar gaan drinken met zijn vrienden'.
A: Morgen.

...

A: Man, wat een weer buiten!
Zij: Ge zijt helemaal nat.
A: Tot op mijn sokken.
Zij: Blijft daar maar effe staan ...
A: ... Een paraplu is nog niet zo slecht, maar ge moet hem kunnen open houden natuurlijk.
Zij: Hier, een handdoek.
A: Met dat klimaatsverandering ding ... ge kunt er niet meer op rekenen.
Zij: Kom, blijf daar niet staan, zet u.
A: En die paraplu's ... stevig maken ze ze ook niet meer. Ik vroeg het nog tegen die man 'kan het wat tegen wind?, 'ja ja' zei hij. Maar ge ziet hè ... weer een miskoop. 'Weer een'. Haha. 'Weer'... Nee? Paraplu, weer, hét weer ... hehe mja ... he ... hmm ... Ge woont hier schoon.
Zij: Wilt ge iets drinken?
A: Bah ja, wat hebt ge zoal in huis?
Zij: Koffie, fruitsap, cola, pintje, misschien nog wat ander bier, porto, wijn, ...
A: Thee is goed.
Zij: Ok, ik ben zo terug. Doe ondertussen maar alsof ge thuis zijt.
A: Zoals toneel, hehe, alsof, ... hmm ...
A: ... Hallo.
Zoon: Hmm.
A: Ijverige jongen.
Zoon: Hmm.
A: Aan het tekenen?
Zoon: Hmm.
A: Zou ik niet kunnen.
Zoon: Hmm.
A: Uw moeder is schoon als ze lacht.
Zoon: Excuseer?
A: Uw moeder ... schoon is ze, als ze lacht...
Zoon: ...
Zij: ... Hier.
A: Alstublieft ... euh ik bedoel dankuwel.
Zij: Gaat het wel?
A: Jaja, waarom niet? ... Leuke zoon heb je.
Zij: Ja ... lieve jongen ... ik heb het getroffen.
A: Ik vind mij schoon als ge lacht.
Zij: Excuseer?
A: Euh, u schoon, wilde ik bedoelen. Gij zijt schoon. Ja. Als ge lacht.
Zij: Oh, danku, dat is lief.
A: Ja.

...

Geliefde van de week

 

The Rumour said Fire - The Balcony

 

So your mouth tastes like sunshine baby 

but your eyes are all cool buried in my arms
And the breeze takes us deeper and further into
the heart of the moment that is gone

And the scent of your heartache baby 

and the taste of your blood run within me
And there are red flowers in your spit
when you enter my mouth
under the bed down on the floor

So take me under the floorboards
I would love to feel like wood
And take me back to the retards
cause this world just make me sick
There are colours in the air when I fall to the ground
How we'd love to fall more often

There's a band in our cellar baby 

and they're playing a song of the drunks in the street
And I can hear when they're playing their lovesong
cause the kids in the yards stop playing with their toys

So take me under the scoolyard
there are kids there who got lost
Their mouths all shouting asphalt and the bodies torn apart
There are colours in the air when I fall to the ground
I can sence a world of heartache but I love the sound
Of your hair when it falls down from the pillow late at night
On the brink of illusion
It's the devil in my eyes waiting for the moment to kill me inside
How we'd love to die more often

So take my hands love
there's a burst inside our minds
Oooo feel my hands love cause I'm numb from the neck down
And there is fire love on the balcony right here
And I can see our bodies burning but sence no fear

So your mouth tastes like sunshine baby 

but your eyes are all cool buried in my arms
And everything matters for seconds we fall to the floor

Gis gis gis het plaatje (1)

Van welk kunstwerk/kunstenaar is dit een detail?

Hoe mijn weekend was?

Wel

Very close to that, very close. Alleen, ik heb geen hond waar ik voor dansen kan.

Herkenbaar

"Als kind was ik de jongste van ons gezin, en in elk gezin is het jongste kind altijd de grappenmaker, omdat een grap de enige manier is waarop het zich in het gesprek van de ouderen kan mengen. Mijn zus was vijf jaar ouder dan ik, mijn broer negen, en mijn ouders waren allebei praters. Dus was ik aan tafel voor niemand interessant. Niemand zat verlegen om mijn stomme kinderverhaaltjes. Ze praatten liever over echt belangrijke dingen die op de middelbare school waren gebeurd, of op de universiteit of kantoor. De enige manier waarop ik me dus in een gesprek kon mengen, was iets grappigs zeggen. Ik denk dat ik het de eerste keer bij toeval heb gedaan, dat ik gewoon toevallig een woorspeling heb gemaakt waar iedereen van stilviel, iets van dien aard. En dat ik zo heb ontdekt dat ik me met een grap in een gesprek van de groten kon mengen."

Zo begint het boek 'Man zonder land' van Kurt Vonnegut. Herkenbaar. Zeer herkenbaar. Meteen verschijnt daar terug het beeld van heel het gezin rond de tafel in mijn hoofd. 'Ja, gij waart vroeger ook altijd mopkes aan het vertellen en rond de tafel aan het lopen tijdens het eten met uw verhalen en onnozelarij,' zei de mama met datzelfde beeld in haar hoofd verschenen. Geen enkele buitenstaander die dit geloven kan waarschijnlijk. Maar het was zo *denkt terug aan het konijn en de worteltaart en PyamaBen* Dat waren nog al eens tijden. 

Concertmeisje

Alweer een poos geleden dat ik nog eens een klein verslagje schreef van een concert. U hoeft niet te denken dat de voorbije maanden muzikaal droog waren, neen. De verslagjes bleken gewoon omwille van wat vergeetachtigheid spoorloos. Maar vandaag is dat weer eens wat anders. Gisteren namelijk naar een lang-naar-uitgekeken concert geweest. Noah and the Whale. (Al had ik ze wel nog op Pukkelpop gezien, maar een festival is geen zaalconcert en vice versa. Een totaal andere ervaring en sfeer. En sommige artiesten zijn nu eenmaal beter in een zaal dan op een wei.) Anywayz it was great! (Maar ik ben dan ook altijd wel snel tevreden van concerten. Maar het was echt wel goed. 'And it was fun fun fuuuun, and there was sun sun suuuun, and there was love love looove in the bodies of the elephants too and in my mind I'm just having a pretty good time with you ...')

Als je me vraagt 'Ine, meiske, welke nummers wil je dat ze absoluut spelen?', dan antwoord ik 'allemaal graag!' Dat hebben ze niet gedaan. Begrijpelijk. Maar toch een indrukwekkende goede lijst moet ik zeggen *straalt nog van contentement*. (Setlist: give a little love, blue skies, tonight's the kind of night, give it all back, love of an orchestra, just me before we met, life is life, jocasta, the line, I have nothing, my door is always open, wild thing, rocks and daggers, shape of my heart, waiting for my chance to come, 5 years time, l.i.f.e g.o.e.s o.n, old joy, the first days of spring) 

Alle vijf in pak. Maar gisterenavond was het toch nét dat tikkeltje te stijf in het pak. Very British laten we zeggen. Hun Pukkelpopkostuumeke stond hen beter. Anywayz de kleren maken de muziek niet, uiteraard. Hoewel ik het me toch niet kon laten om de opvallende kousen van de heer zanger Charlie Fink op te merken 'zie zijn kousen, ge moe nekeer zien en den andere zijn kousen ook'. Niet dat de muziek zo saai was, dat ik me met andere zaken probeerde te entertainen, absoluut niet. Ik heb nu eenmaal meer oog voor detail en nutteloze en the-not-to-the-point dingen, dan de dingen die erom doen.

very British dus zoals ik al zei

Eén van de mooiste nummers vind ik The first days of spring. Pareltje. Dit speelde ze als laatste bisnummertje. Gelukkiger dan dat moment kan je me niet maken (overdrijver eerste klas). Kippenvel. (Alleen jammer van dat handjesgeklap van het publiek, brak heel de opbouw van het nummer af. Foei.)

Of ze nu rustige nummers spelen, of trieste of vrolijke of up tempo ... De heren van Noah and the Whale kunnen niets verkeerd doen, zo blijkt. Ik ben met een heerlijk en warm gevoel in mijn lichaam naar huis weder gekeerd. Een fijne muzikale avond. Meer moet dat voor mij niet zijn.

En bij deze start ik dan ook meteen een hair appreciation club op.

schattig bescheiden ventje btw

 Mijn excuses voor alweder een belabberd verslag zonder essentie. Maar u vergeeft mij dat, niet waar? 

look what I've got, look *happy face*

Noah and the Whale is ideale muziek voor gebroken harten (vind ik persoonlijk toch). Heb er al effe geen meer gehad. Dju toch *knipoog* Tja redenloos luisteren naar hun platen kan anders ook bijlange geen kwaad. Geweldige muziek, mijn vrienden, geweldige muziek zeg ik u. 'If you give a little love, you can get a little love of your own, don't break his heart ...'

...

Tja. Een blogje wijden aan het WK wielrennen ga ik bij nader inzien niet doen. Had voor zowel de tijdrit als wegrit (hoewel de tijdrit ook op de weg is) telkens wel één renner uitgepikt die ik absoluut niet wou zien winnen. Guess what! What? Hebben die schobbejakken toch wel niet gewonnen zekers. Ja? Ja. 

De hele rit heb ik niet gezien. Ik heb enkel de laatste kilometers achteraf bekeken. En  ik moet zeggen het was best serieus spannend. De afloop daarentegen vond ik best wat minder. Not a Cav cheerer am I. Alhoewel. Cav after one bottle. Lachen! Had ie zondag best ook mogen doen.

En alle gekheid op een stokje, nu heb ik er toch een blogje aan gewijd.

En zo zaten ze daar bij elkaar (1)

A: ik droom veel, geloof ik.
B: 's nachts?
A: en overdag ...
C: narcolepsie!
A: ... alsof mijn leven zich in een droom vermengt.
B: interessant. Je raakt verloren in de realiteit bedoel je?
C: een neurologische afwijking gekenmerkt door onweerstaanbare perioden van slaap.
A: ja, alles lijkt onwerkelijk soms. Wil ik het zo, gebeurt het anders. Wil ik dit, krijg ik dat. Alles is niet wat het lijkt. Zoals dromen. Ik droom dus veel ... Geloof ik.
C: hebt dat ergens gelezen. Ooit.
A: wat?
C: narcolepsie.
B: dat is niet dromen, dat is leven. Geloof mij.
A: leven ...We zouden bij de geboorte een handleiding moeten krijgen. Zo dat we op alles voorbereid zijn. Zo dat wat ik wil is hoe dat ik het wil. Dat ik dit krijg als ik dit wil en niet dat.
C: wat een woord ook eigenlijk ... narcolepsie.
A: ge kiest uw leven zelf zeggen ze. Ze zeggen dat altijd. Met al die hindernissen? Volgens mij kunt ge maar zestig percent van uw leven kiezen. Een mens moet altijd compromissen sluiten. Ook al was dat het plan niet. Dus.
C: ze hebben zelf een woord voor mensen die te lange woorden gebruiken. Voor alles hebben ze een woord. Al gehoord dat woord?
B: ge denkt te veel vriend. Ge moet niet overal betekenissen achter zoeken. Denken maakt een mens kapot. En dat maakt het leven ook niet prettig. Met te veel na te denken verliest ge ook al een tien percent eigen keuze.
A: vijftig percent dus. De helft. Ongelooflijk.
C: sesquipedalian. Is Engels. Ik denk niet dat er een nederlands equivalent voor bestaat.
B: wil ik nog eens hetzelfde bestellen?
A: ja, je doet maar. Nee. Toch niet. Dat is jouw keuze. Ik wil mijn keuze.
B: jij koos daarnet die Palm toch?
A: maar die is al op, nu wil ik geen Palm meer. Jij wil nog een Palm voor mij halen. Maar ik niet. Nu wil ik een ... een cola. Ja, nu een cola. Ik maak mijn eigen keuzes wel.
B: ...  *lichte zucht* ...
C: zal ik eens moeten opzoeken.
A: wat?
C: wel, dat woord.
A: welk woord?
C: dat zei ik toch net? Luister jij dan nooit naar de conversaties? Je zou haast denken dat jij steeds zit te dromen.
A: ik droom veel, geloof ik.

Geliefde van de week

 Ben Howard, Wolves

Ine's kijk op de Vuelta 2011

 (Waarschuwing: als je wielrennen 100% serieus wil geanalyseerd zien worden ben je waarschijnlijk niet op de juiste blog beland. Mijn excuses. Ik ben van vrouwelijke makelij en het is dus in feite moeilijk om tussendoor dan ook niet enigzins op te merken dat deze mannen vaak schoonbruingespierd in aansluitende pakskes op schoon gedesignde fietsen zitten. Inderdaad.)

Whoehoe danku wel meneer de winnaar van de Vuelta van 2011. Cobo preek blijkbaar niet op kennerslijstjes voor mogelijke winnaar. Op die van de dees wel. Ine heeft eens goed gescoord in een koersspelletje. Met een Cobo als kopman, een Wiggins, een Rodriguez, een Sagan, en vijf anderen (die er misschien wel minder aan de pas kwamen) behaalde ik de 119de plek van de 3730 deelnemende ploegjes (subleague Belgen 3de van de 42, subleaugue medebloggers 2de van de 14). Mijn beste eindstand ever. Een vrouw kan evengoed zo'n inzichtelijk inzicht hebben. Aja.

Maar dit alles geheel terzijde.  

De Feiten!

Opvallendste waarneming: De Vuelta van de helpers (Cobo, Froome, Monfort, ...)

Meest onderschatte eindwinnaar: JuanJo Cobo

Ik-hou-niet-van-regen-waaiervorming-afdalingen-vallen-tourkesrijden-middenvanpelotonrijden-renner: David Moncoutié

Meest pech hebbende renner van het jaar: Tommeke Boonen 

Net als vorig jaar op vreemde plek te vinden renner: Inmaanhol Erviti 

Flauwste renner: Mister Scarponi. Verliest wat tijd en stapt af 'want kan dat toch niet meer inhalen om zo een podiumplaats te bemachtigen'. Niet dat ik dat dan niet zou doen. Nee. Ik start gewoon meteen niet in zo'n ronde. Simpel als dat.

Michel-gaat-het-niet-meer-zeggen ontgoochelende achteraan rijdende Belgische renner: Stijn Devolder

Winnaar van de Vuelta waren er geen boni seconden te verdienen: Christopher Froome. Hij reed de Vuelta 19 seconden sneller dan de uiteindelijke winnaar, Cobo. 

Fijnste ritwinst: Pablo Lastras

Ik-ga-naar-huis-want-het-is-hier-veel-te-warm renner: Mark Cavendish

Wij-zitten-met-een-maagvirus-in-de-ploeg: Movistar (het verhaal van de negen rennertjes 'toen waren ze nog met ...')

Enthousiastste podium betreder: JuanJo Cobo. Een plezier om die gelukkige man te zien stralen. Kleine tip voor Cobo: misschien nog wat oefenen met dat bloemenzwaaien.

Renner die het meest van Barredooke heeft gedaan: Carlos Barredo zelve. Kilometers voor de finish eens van ontsnappingske doen, maar het niet volhouden tot eind of maar enkel een kilometer of twee, drie.

In de weg rijdende motors: Allemaal

Is-het-nu-naar-links-of-rechts renner: Robert Wagner. Trok de sprint aan voor Bennati, maar reed in de verkeerde richting aan de rotonde.

Kwaadste renners: Daniele Bennati en Heinrich Hausslerrrr. Omwille van die onduidelijke wegbewijzering en het ontbreken aan een afsluiting. De sprint werd daardoor volledig ontregeld. Zij zaten in goede posities en hoopten uiteraard op ritwinst.

Gevaarlijk met een fles champagne:  Joaquim Rodriguez

Bizarste finish: Sagan's eerste ritwinst. Laatste kilometers een kopgroepje van vier Liquigasmannen en één Movistarman.

Grootste ego: Mark Cavendish. Was al paar dagen uit de Vuelta toen de valpartij met Farrar en Golas gebeurde. Meneer Cav twitterde 'ik vraag me af hoe lang het zal duren voor iemand mij de schuld geeft'.

Roodste billekes: Michal Golas. Twee ronde gaten op zijn billekes in zijn broekske.

Weer verdacht veel in deze streek: Cabeza de carrera

Moeder's aandacht opwekker: Fab

Uit een diep ravijn klimmende renners: Sep Van Marcke en Karsten Kroon.

Euh-wie-zijde-gij: Karsten Kroon herkende op de avond na zijn valpartij rond negen zijn ploegmaats niet meer.

Renner met beste remmen: Heinrich Haussler. Zit ik te juichen in de sprint, remt ie. Ja ze werkten in ieder geval heel goed.

Renner met minder goede remmen: Gavazzi. Reed rechtdoor,  net tussen twee borden door, bij zijn aankomst en ritwinst. 'Wat gaat ie daar doen?''Feestje bouwen waarschijnlijk' (aldus de commentatoren).

Stinkvoet vrije ploeg: Geox

Verschrikkelijkste commentatoren: De heren Nederlanders op Eurosport. Gelul. 'Nou {insert cyclistname} is ook een renner'. No way! Meendet? '{insert cyclistname} is best een lekkere renner'. Too much information. En veel gelul.

Vuelta crush: Heinrich Haussler (shtt secret)

Meest besproken renner al doet ie niet mee: Gilippe Philbert. 'Een ideale aankomst voor Philippe.' 'Wat zou Philippe nu doen?' *zucht*

Raarste renner volgens Michel: JuanJo Cobo. 'Heeft twee tatoes. Een draak op zijn been en dan nog ergens iets. Ik zou niet willen weten waar. En hij draagt zwarte sokken. Rare kerel.' Zwarte sokken?! OHNEE. Vreemde snuiter. Allé. Zwarte sokken begod! 

Meest gedragen broek: Nationale kampioenenbroek van Taaramae door Moncoutié (paste beter bij zijn blauwe bollentrui).

Wederkerende renner: Froome --> Vroem --> Veroem --> weerom (dialect). Fantastisch werk dat die man geleverd heeft voor Wiggins. En is uiteindelijk voor eigen rekening mogen gaan. Gelukkig maar. Verdiende het. Strafste kerel uit de Vuelta editie van dit jaar.

Podium trend: Neem er een kleine bij.

Het fijne aan de Vuelta is, dat de winnaar meestal niet te voorspellen valt en het elk jaar iemand anders is.

Wel, dat hebben we ook weer achter de rug. En u mag op beide oren slapen (Bravo aan al degene die dit letterlijk kunnen. Straf!), want misschien zal ik enkel nog over het WK een blogje wijden. Voor de rest bent u er van af tot volgend jaar februari/maart. *knipoog*

Londen ...

Soms vraagt een mens zich af ...

Ik ben totaal geen 'Familie' kijker. Maar uiteindelijk moet je geen kijker zijn om te weten dat deze serie bestaat uit de familie Van den Bossche. Bomma en haar drie kinderen, ons Rita, onze Jan, wijlen onze Guido en hun kinderen. Iedereen kent ze wel.  Maar nu is er iemand die ik totaal niet familiaal plaatsen kan. Bertje. Nu wel al volwassen man geworden. In series gaan jaren steeds snellers dan in real life. Van waar komt Bert Van den Bossche? Niet van ons Rita, niet van onze Jan en niet van wijlen onze Guido. Wie is Bertje? Soms vraagt een mens zich dat af ...