23 januari 2014
Gouden uil
Vwoila. Het is gebeurd. Ik heb me ingeschreven om jurylid te mogen zijn voor de Gouden Uil. Duim alvast.
21 januari 2014
19 januari 2014
Gedachten van de week ...
Ik moet mij dringend eens verdiepen in de Wes Anderson collectie. Volgens mij zou ik er enorm weg van zijn. Vraag me nu niet waarom, maar ik voel het. In mijn teen. En momenteel nog meer, nu ie gekneusd is. Jep. Lomp zijn doet wel degelijk zeer. En zeker in combinatie met een onelegante manier van trapdalen. Zo dus. Niet aan te raden ... Ik wist dat het ging blijven hangen. Ergens in mijn achterhoofd. En wel degelijk. Ik had gelijk. Edoch maar een ietsiepietsie van gezien. Wegens het subtiel sluiten van mijn ogen en neerdalen in mijn popcornbakje. Maar dat deed daarom niet meer deugd. Nee de irritante creepy sound van de enorme spinnenbeesten had nog een groters fobie effect als je ze niet zag maar enkel hoorde. Brr. Zo dus een vijftal minuten van de The Hobbit gemist. Bewust. Anyways toch paar keer van abnormaal grootse insecten gedroomd deze week. Vannacht zat er een krekelding of keverding (twee soorten die ik nooit uit elkaar weet te houden, en waarom zou ik anyways, alleen een lievenheersbeest kan mij aanzetten tot het 'ooooh, mo ziet' gebruik) van jewelste op mijn raam. Hij nam de hele ruit in beslag. En bleef zitten ... Movie awards kunnen mij per definitie niet veel schelen. Maar movie awards betekenen wel enorm veel foto's van men in suits die op mijn tumblr dashboard passeren. Waardoor ik geneigd ben te rebloggen en zo het gevaar op te lopen binnen de kortste keren mijn Picture the clouds blog te bombarderen met schonemansfiguren. I am never getting my head around me and British men wearing suits. Tom Hiddleston, Luke Evans, Micheal Fassbender, Benedict Cumberbatch,...yum ... Je kan alleen dromen van mensen die je ooit hebt ontmoet. Dat zeggen ze alleszins toch. Vergeet het. De dees droomt vaak van onbekenden. Mysterieus. Wie zijn ze? Waar komen ze vandaan? En wat drijft hen in mijn dromen? Ze hebben een persoonlijkheid, een gestalte, een gezicht. Never ever een naam. Of ze willen ze me gewoon niet zeggen. Kan ook. Ooit heb ik eens gelezen dat een negentig procent zijn dromen al helemaal vergeten is binnen het kwartier na het ontwaken. Shocking. Blijkbaar is het geheel uitzonderlijk details, stemmen, gesprekken, plaatsen, kleuren, geuren, en geluiden te herinneren. Waardoor ik mij afvraag of ik wel degelijk droom en dat dan niet eerder mijn echte leven is. Andersom dus ... Het was absoluut mijn week niet. Ik ben absoluut niet blij dat het weekend alweer tot zijn einde is gekomen. Maar het is wel mooi meegenomen dat de week er op zit. Op naar een betere. Hopelijk. Alvast bedankt ... Onlangs had ik een poll aangemaakt. Om een leuke naam te kiezen voor mijn ontwerpjes en dergelijke. Wel bij deze zit het erop. Fox you! it is ...
18 januari 2014
Omdat dit al een tijdje als 'draft' staat
- ik heb angst voor de toekomst
- eenzaamheid is nooit veraf
- ik verfoei de mensen die mij pestten in het middelbaar niet, ik verfoei de persoon wie ik alles nadien vertelde en achteraf vaker mijn hart heeft doen breken
- "No, I'm not ok. But I haven't been ok since I was 11, maybe 12. I am still here though. I'm still breathing. For me, sometimes, that will have to be enough." (Clementine Von Radics)
- ik huilde me zes jaar lang de eerste (middelbare)schooldag in slaap omdat ik weer tien maanden er door moest
- mensen maken me tegelijk gelukkig en verdrietig, vooral mijn geliefkoosde personen
- ik heb meer muren rondom mij gebouwd dan iemand bereid is terug af te breken
- ik heb moeite met mensen te vertrouwen
- ik heb angst nooit te kunnen ervaren/hebben wat mijn zussen hebben (een gelukkig gezinnetje)
- ik heb soms het gevoel enkel mijn gezinsleden te hebben
- ik vind vrienden maken beangstigend
- ik vermijd enorm spiegels
- ik voel mij ongemakkelijk bij een (grote) groep mensen
- ik wou heel erg dat ik al het bovenstaande niet kende
16 januari 2014
12 januari 2014
Flarden (15)
'"Meer dan een kus kan het nooit niet zijn, jouw hand past niet in de mijne," en ze zweeg verder.'
Flarden (14)
'En je wreef over je kapot gebeten lippen alsof je alles wou wegvegen wat je ooit had verteld.'
Flarden (13)
'"Ik durf het haast niet te zeggen, maar ik zie je graag." En hij nam nog een slok van zijn glas wijn.'
Flarden (12)
'En dan praatten we en luisterden we naar onze verhalen waarom we bang zijn. Ik vroeg naar je naam, maar je zei dat je dat liever niet wilde delen.'
06 januari 2014
Abonneren op:
Posts (Atom)




