Mo Carlos toch!

Ik ben eerder vredelievend gestemd en zeg absoluut nee tegen geweld. Maar nu kon ik het me paar dagen geleden toch niet laten eens fameus te lachen met Carlos Barredo. En niet van uitlachen, neen zo'n dingen doe ik niet, maar lachen van haha dat is grappig. Azo. Ja.

De mannen Barredo en Rui Costa gingen op de vuist na de zesde rit. Waarom is eigenlijk niet echt duidelijk. Maar Carlos was duidelijk kwaad. Wie had gedacht dat onze Carlos eens van Spaanse furie kon zijn.
(even vermelden: beide zijn een favoriet van mij, Rui Costa want hij rijdt bij Caisse d'Epargne en Barredo want dat weet ik zelf al niet meer (het zal wel weer voor zijn schoon ogen zijn geweest zekers zegt u? tsss toch weer altijd hetzelfde gedacht dat u van mij heeft hè)



Scenario 1:
B: aja gij zegt dat mijn wielen draaien? hier sè een in uw gezicht!
OF
B: wa 'wielt' gij van mij?
OF
B: ge zei; laten we een bus maken; ik geef u een wiel en tis ni goe
OF
(eerder in de rit)
R: your mother was a hamster and your father smelled like eldeberries. I fart in your general direction!
(na de rit)
B: ni ni ni ni!
R: ooh it's just a bikewound, nothing more than a scratch
OF
(eerder in de rit)
R: ge peist gij toch zekers ni da Ine voor u supportert als ge ni in een Caisse d'Epargne pakske rijdt?
(na de rit)
B: *logische kwaadheid*
(wat meteen ook eigenlijk wel geloofwaardig lijkt)
OF
(eerder in de rit)
R reed in B's weg
(na de rit)
B: *gaf hij hem een wiel want waar een wiel is is een weg*

(ter verduidelijking Spanjaarden hebben een andere gevoel voor humor, daarmee dat ik mij nu ook niet meteen humoristisch heb verruimd *knipoogt*)



Scenario 2:
(wat dan meteen ook het meest geloofwaardige en het juist zal zijn)
Tijdens de rit reed Rui Costa wat te dicht tegen Barredo, en raakte zelf zijn stuur enzo aan. Er moet waarschijnlijk ook een woordenwisseling zijn geweest met gebruik van niet zo fraaie taal. Met de hitte, de vermoeidheid en alles in combinatie reageerde Barredo wat té fel nadien aan de aankomst. Nam zijn voorwiel, stormde naar Rui Costa en knalde dit tegen zijn hoofd aan. Boem pats. Allé hup Rui Costa nam het wiel van Barredo af en beide lieten dan hun vuisten maar hun vrije gang. Roldebolde samen nog wat op de grond vooraleer beide uit elkaar getrokken werden. Barredo droop af als furie met een bloedneus, terwijl Rui Costa daar stond met een blik van wat was me dat nu allemaal. Beide kregen een boete van 300 euro.

Mannen hè!

Zonder omslag (9)

Lieve nek,

Op een gegeven moment zal ik stoppen met jou uit te schelden en zal jij stoppen met die helse pijn...

Voor altijd de jouwe,

Zonder omslag (8)

Lieve Mark Cavendish,

Ik voelde gewoon dat ik je dit moest schrijven. Hoe je daar gisteren zo stond op dat podium al huilend, wel het brak mijn hart. Ook al wist ik dat je tranen geen verdriet illustreerde maar pure blijdschap, het was een vertederend zicht. En bij het interview gaf je nog net iets meer van die tranen. Je was één met je emoties. En laat dat nu net één van mijn zwakheden wezen. Mijn reactie kwam als volgt in woorden tot uiting: 'oooooooh, zie dat nu, mooooohh'.
Ook al krijgt Rojas mijn voorkeur als naam die ik tijdens zo'n sprints roepen ga, je verdiende het evenwaardig. Allé hup ermee voor de volgenden. En vooral: val niet jongeman!

Voor altijd de jouwe,

You don't know if I can draw at all or what records I am into

Er is duidelijk weer sprake van een lied van de week: Lisa Hannigan - I don't know. En ik zing het al van maandag op de meest verschillende momenten blij in het rond.



I don't know what you smoke or countries you been too
If you speak any other languages other than your own,
I'd like to meet you

I don't know if you drive, if you love the ground beneath you
I don't know if you write letters or you panic on the phone
I'd like to call you all the same,
If you want to I am game

I don't know if you can swim, if the sea is any draw for you
If your better in the morning or when the sun goes down
I'd like to call you

I don't know if you can dance, if the thought ever occurred to you
If you eat what you've been given or you push it around your plate
I'd like to cook for you all the same
I would want to I am game

If you walk away, I could keep my head
We could creep away in the dark or maybe now
We could shoot it down anyway

I don't know if you read novels or the magazines
If you love the hand that feeds you
I assume that your heart's been broke
I'd like to know you

You don't know if I can draw at all or what records I am into
If I sleep like a spoon or really at all
Or maybe you would do

If you walk away, I will keep my head
We will feel our way through the dark
Though I don't know you, I think that I would do
I don't believe at all, I don't believe you at all

Zonder omslag (7)

Lieve groupies,

Geloof mij. Heus. Hij zal morgen niet bellen.

Voor altijd de jouwe,

Zonder omslag (6)

Lieve mansfiguren,

Ik hou van 'gentlemen', maar dan ook weer niet overdeven in het een 'een-echte-heer-zijn'. Ik hou ervan dezelfde intresses te delen, zoals dezelfde muziek liefhebben. Maar aparte interesses zijn ook fijn, zodat je me wegwijs kan maken in voor mij nog te ontdekken dingen.
Ik wil samen in het gras liggen en om het eerst het leukste figuurtje in de wolken vinden. Maar ik wil ook mijn eigen stuff doen, zoals jij ook de jouwe kan doen.
Ik wil dat je je bekommert om je voorkomen, maar af en toe ruig wezen kan absoluut geen kwaad.
Als je kan vertellen over wat je voelt en denkt zonder enige moeite en schaamte is dat een voltreffer. Zolang je maar weet dat zwijgen niet altijd de beste oplossing is.
Humor is belangrijk! Jazeker. Maar een serieuze babbel moet ook kunnen.
Wanneer je de kamer binnenloopt en ik niet weet waar ik het heb, tintelingen doorheen mijn lichaam stromen, mijn hart oftewel begint te pompen als zot oftewel stopt voor even, ... is dat zekers verre van slecht.
Zachtjes de kamer binnensluipen in het donker en dan mij beginnen te kietelen of boe roepen, daar ben ik absoluut niet mee gediend. Raar opkijken als ik chocoladetaart als ontbijt wens is uit den boze.
Ik heb niet graag verteld te worden wat ik doen moet. Een pluspunt als je me weet te verrassen met hetgeen we aan het doen zijn.
Als je mij neemt zoals ik ben en als je voor me opkomt waar nodig ... ben ik volledig de jouwe ...

Voor altijd de jouwe,

Zonder omslag (5)

Lieve Marcus M,

Ik heb je vandaag bedrogen. Ik heb mijn hart geschonken aan jouw kameraad Johnny F. Voor een moment voelde ik me ellendig. Dat beken ik maar al te graag. Maar toen kwam er een zacht briesje mijn warme kamer ingevlogen, een bende woeste wespen viel mij niet aan en de banjo klonk zo fijn.
En toen voelde ik me ...

Voor altijd de jouwe,

Zonder omslag (4)

Lieve vergevingsgezindheid,

Je zweeft al paar daagjes doorheen mijn lichaam. En ik vraag me af of het mogelijk is verder te gaan zonder enig gebruik van jou.
ik heb eigenlijk nooit echt geleefd met een aanhoudende verbittering en liet me afleiden door iets nieuws om het oude ver in memoryland achter te laten. Maar is dat vergeving of echt enkel afleiding?
Is het beter een persoon te laten gaan en verder contact af te zweren? Of een verontschuldiging te aanvaarden met een glimlach en een knikje, wetende dat het nooit meer hetzelfde zal zijn? Maar dat je nu tenminste de spelregels kent en beseft dat je niet echt een speler van dat spel wil zijn?

Voor altijd de jouwe,

Op ontdekking in het land der schone kunsten (deel 6)

Van het Noorden worden we nu weer naar het Zuiden geblazen. Waar onze luchtballon in Italië nederdaalt. Een oude man met lange baard lacht ons toe en roept: 'Buongiorno amici, piacere, come stai? Sono Leonardo Da Vinci. Come si chiama? Era un viaggio piacevole? Da dove vieni? Hai stanco?' Een curieuze man is het wel. Zoveel vragen. Al kan ik op het moment maar enkel 'buongiorno principezza' bedenken. Mijn Italiaans is niet echt vloeiend te noemen. Maar tijd hebben we niet om ze te beantwoorden. Hij neemt ons meteen mee naar zijn atelier, al waar wij prachtige dingen zien.

Kunstenaar, wetenschapper, tekenaar, uitvinder, architect, astronoom, beeldhouwer, dichter, ... man van vele kwaliteiten. Da Vinci werd vermoedelijk geboren in Vinci op 15 april 1452. Zijn vader ontdekte al vroeg dat Leo tekentalent had en stuurde hem op jonge leeftijd naar Firenze om zich verder in al zijn kwaliteiten te vormen. Hij ging in leer bij Verrocchio, waar hij aan vele kunstwerken meewerkte en zich zo beginnend als één van de bekende kunstenaars van de Renaissance kon ontwikkelen. Op twintigjarige leeftijd werd hij lid van de Florentijnse schildersgilde.

Da Vinci sprak vroeger: 'ik wil wonderen verrichten en geschiedenis schrijven'. En dat heeft hij dan ook gedaan. Waarvoor een gemeend applausje. Allemaal.

Buiten zijn vele tekeningen, schilderijen, ... hebben we ook een paar uitvindingen en ontdekkingen aan hem te danken. Da Vinci ontdekte de jaarringen bij bomen. Deze jaarringen geven het aantal jaren aan hoelang de boom heeft geleefd. Deze ontdekking was zeer belangrijk voor de natuurkunde. Hij ging verder in op de Gulde Snede, de verhouding van het menselijk lichaam en de ledenmate. Want ook anatomie was een vak waar hij zich op toelegde.
Da Vinci heeft ontzettend veel dingen bedacht. Hij droomde te kunnen vliegen. Zo bedacht hij een parachute, 10 bij 10 meter en van linnen; een pedaal aangedreven vliegmachine, genspireerd door de op en neergaande beweging van vleugels van vogels (maar het gewicht van het toestel was ongeveer een 270kg en dus veel te zwaar om van de grond te komen); een helikopter, door de vorm van een boor zou die moeten kunnen opstijgen (maar weer door het gewicht nooit van de grond gekomen). Ook heeft hij veel dingen bedacht voor in het water en op het land, zoals een fiets.

Zijn vele nota's en ontwerpen waren in spiegelschrift geschreven. Waarom blijft een grote vraag. Vermoedelijk om geheim te houden. Logische verklaring. Een andere vernoemde reden zou dyslexie zijn. Zeker zullen we het nooit weten.

Da Vinci blijft één van de meest interessante en intrigerende personen. Ik kan jullie nog meer vertellen, maar dat zal dan voor een andere keer zijn. Jullie kunnen natuurlijk ook dingen vragen uiteraard en dan zal ik ze proberen te beantwoorden als ik het antwoord weet natuurlijk. Aja.

Maar toch nog even een bespreking van een werk. 'Het laatse avondmaal'. Een werk vol van mysterie en achterliggende betekenissen die nog niet allen bekend zijn en misschien ook nooit zullen worden.




Van links naar rechts zien we : Bartholomeüs, Jakobus de Mindere, Andreas, Judas (houdt in zijn rechterhand stevig een geldzakje vast (verdacht!)), Petrus (kijkt eerder kwaad), Johannes (lijkt bijna flauw te vallen en ziet er meteen ook wel redelijk flauw al dan niet verwijfd uit), Jezus (vraagt zich af waar al die drama goed voor is en wil gewoon beginnen met het verdelen van het brood en de wijn), Thomas (kwaad en wijst met de vinger van gij se manneken), Jakobus de Meerdere (lijkt Thomas en Philippus tegen te willen houden met een gebaar en gezicht van ho mannekes das wel Jezus), Philippus (vraagt om wat verdere uitleg want begrijpt het allemaal niet zo goed), Mattheüs, Thaddeüs en Simon (alle drie in gesprek en zoekend naar een uitleg over het verraad).

Het werk toont ons de reacties van de apostelen toen Jezus zei: 'Een van jullie zal mij verraden'.

Nu eens even dieper naar het werk kijken. Het valt de meesten niet op maar Johannes heeft een enorm vrouwelijk kantje. Johannes zou dus eigenlijk Maria Magdalena kunnen voorstellen. Jezus en Johannes zijn het tegenovergestelde gekleed, een blauw gewaad en rode cape, een rood gewaad en blauwe cape. Ze lijken vanonder aan mekaar vastgegroeid. Maar ze willen toch enige ruimte en zonderen zich een beetje van elkaar af. En laat die houding nu net ook een letter vormen, namelijk de M. De M? zou dat dan de M van Maria Magdalena kunnen zijn? Petrus lijkt het allemaal niet te waarderen en doet een ik-snijd-je-keel-over beweging. Je kan ook nog iets opmerken als je het schilderij eens nader bekijkt en de handen telt. Inderdaad er is er eentje te veel. Een hand met een dolk (links naast Judas). Van wie is het? Geen idee.

Zo zie je maar een schilderij is niet zomaar een schilderij.

Uw kunstvriend,
Ine

Zonder omslag (3)

Lieve melodietjes,

Soms maken jullie me blij. Soms maken jullie me bedroefd. Soms voel ik me triest in jullie plaats. Geschreven met de beste en gemeende bedoelingen, maar bekend en geliefd door weinigen. Soms misbruikt en gebruikt voor verkeerde doeleinden.
Ooit werden jullie geboren om mensen gelukkig te maken, om op te dansen, om op mee te zingen, ... Vaker worden jullie geboren om naar roem te streven en jullie zelf doen er niet toe.
Jullie verdwijnen naar de achtergrond, de donkere schaduw. Terwijl jullie eerst het licht waren.

Treur niet. Jullie worden gekoesterd door degenen die jullie liefhebben en ontdekken.

Voor altijd de jouwe,

Zonder omslag (2)

Lieve blog,

We leven nog! We hadden geen idee wat er van ons zou worden en of we ons avontuur zouden doorstaan. Ik beken, ik was in het begin een beetje onzeker en bang, maar jij bleef ondertussen jezelve en ging mee diep in het avontuur. En hier staan we dan, nog steeds grote liefde.
Mensen dachten misschien dat we het niet zouden halen, dat we in stilte zouden wegzinken in het land der nooit gelezen woorden. Maar we waren sterker en toonden ons strijdlustig. Hier en daar vergaarden we wat lezers, waaronder nieuwe vrienden. En wie weet wat de toekomst nog in een geschenkverpakking voor ons heeft.
Je hebt me uitgedaagd. Ik heb die uitdaging aanvaard. En ons avontuur is bijlange nog niet ten einde. Vele verhaaltjes moeten nog geschreven en beschreven worden.

Lang leve de inspiratie! Lang leve jij!

Voor altijd de jouwe,

Zonder omslag (1)

Lieve gevoelens,

Dat jullie het nog niet beu zijn om altijd de leiding te willen nemen. Wordt het niet stilletjes aan tijd om wat rust te nemen en meneer hoofd tot leidinggevende functie te promoten? Hij zal wel weten wat goed voor ons is. Hij weet dat logica en relativeren winnen kan. Hij kan een sudoku in minder dan drie minuten oplossen. Hij kan gemakkelijk premies jagen bij Bruno Wyndaele. Hij weet dat het niet verstandig is om van hoge gebouwen te springen zonder parachute. Ik meen het, geef meneer hoofd de leiding voor even, laat hem ons terug in de juiste richting doen varen.

Ik wil jullie nu niet het harnas injagen, maar jullie zijn een ware verveling de laatste tijd. Altijd zo melodramatisch en van muizen olifanten makende. Jullie zullen me nu voor een tijdje een onfijn figuur vinden, maar diep van binnen weten jullie wel dat ik gelijk heb. En over een paar weken moeten we er waarschijnlijk om lachen en weten we niet meer waarover het ging.

Gevoelens, ga even, als jullie om me geven…

Voor altijd de jouwe,