One day to go ...

* Puts also her silly smile face on* HIGH FIVE Sami!

At least one favorite with a jersey, hell yeah!

Soms vraagt een mens zich af ...

Vannacht -klokslag: ge moest al lang slapen gij - vroeg ik me af hoe ons linkerbeen nu weet hoe lang ons rechterbeen is en vice versa.

'Koning ongezien scherp in 21 julitoespraak, nog nooit zo kwaad gezien'

- I fart in your general direction you knnniggets -

Ine's kijk op de Tour de France 2011 (2)

(Waarschuwing: als je wielrennen 100% serieus wil geanalyseerd zien worden ben je waarschijnlijk niet op de juiste blog beland. Mijn excuses. Ik ben van vrouwelijke makelij en het is dus in feite moeilijk om tussendoor dan ook niet enigzins op te merken dat deze mannen vaak schoonbruingespierd in aansluitende pakskes op schoon gedesignde fietsen zitten. Inderdaad.)

Eerst en vooral. Je zou kunnen zeggen: Ine maar ga dan gewoon eens naar den Tour zelve. En volg dat eens echt live. Ten eerste: die passeren ZZZZZOOOOOOOEEEEEFFFFFFF en op het moment dat mijn hoofd zegt 'maar hé kijk nu, hee hee hee, dat is {vul hier naam renner in}, laat ik zijn naam eens roepen' is ie al lang lang lang gepasseerd en ik wacht niet graag op een bus en wachten op de koers lijkt als wachten op een bus. Dus. Ten tweede:

The awkward moment: wanneer je de televisie opzet en je groepje movistar mannen ziet, je besluit onnozel genoeg te zwaaien en 'hello there' te zeggen, en je onmiddellijk een glimlach en een wuivende hand terug krijgt van eentje (Gutierrez) ... mo!

- Today I've mostly eaten Taramasalata (cf. Fast Show) -

"Fab you've got a plug in your ear"
"Whaz do joe szay?"
"You've got a plug in your ear"
"I'm szoory I cannot undersztand joe, coz I've zgot a plug in my ear"

Onlangs kreeg ik een vraag van de mama die meekeek. 'Maar voor wie ben je nu eigenlijk? Je bent precies voor iedereen. Ik dacht dat je voor die blauwe mannen met groene helm supporterde. Maar die heeft een blauwe helm. Hoe kies jij die favorieten nu?' Goh. Mja. Een diepzinnige vraag is me dat. Meer duidelijkheid in volgend blogje.

The awkward moment: wanneer je wil weten wie erachter iemand rijdt en je wat op zij gaat met je hoofd alsof je werkelijk dan op televisie achter die pedaalridder kan kijken ... mo!

In België kan je 's avonds naar Vive le vélo met Karl Vannieuwkerke kijken. Een talkshow over de Tour, jawel. Met een blik op de rit van de dag en een fijne kijk op de Tour in algemeen. In Nederland (uiteraard kan je vive le vélo in Nederland ook bekijken en andersom) heb je Avondetappe met Mart Smeets.

Welk verrassingshemd draagt Mart Smeets morgen? Wil jij Mart's nieuwe stylist worden? Waag je kans en ontwerp je eigen hemd! (basisontwerp hieronder opgesmukt doorsturen kan naar wordjijmartsnieuwestylist@inesonschuldigehandkiest.com)

Er wordt gezegd de Schlecks zullen niet meer winnen, het zal nog strijd tussen Evans en Contador worden. Maar dan vraag ik mij af 'halllllooooo wat doet Sami er dan nog tussen?' U zal zien! Verbaasd zal ik in ieder geval niet zijn, moest daar nog een Sami op het podium kruipen. U zal zien!

30 Day Poetry Challenge

Day 1 - Write a poem where each line starts with a letter from your first name. It can be about anything, but it should not be about you or your name.

It's like hazy days
Nowhere to go but
Everywhere
Knowing a dreamer lives for
Eternity ...

Early morning, but she still feels some nostalgic drops of yesterday. She found a letter. Anonymous. She found it in a secret garden, where flowers grow wildly and where moonlight shines silvered. 'One day, you will realize that what you have been looking for, was there all the time. It was in you.'

A year ago she tucked it away. She hoped that one day she would find it when covered in rainy days. No rainy day now. But she realized it was true. It is dark when you are alone and looking for something you will never find. Because it is an illusion. A world made thought people desperately believe in. An overwhelming need that seems bitter once you realize it was all a lie. Sometimes things seem so perfect that you can't handle any truth. I know that. I feel that and accept that. Now. I wont come here anymore to hide. I will come here to be free.

Ine's kijk op de Tour de France 2011 (1) and it was all yellow

(Waarschuwing: als je wielrennen 100% serieus wil geanalyseerd zien worden ben je waarschijnlijk niet op de juiste blog beland. Mijn excuses. Ik ben van vrouwelijke makelij en het is dus in feite moeilijk om tussendoor dan ook niet enigzins op te merken dat deze mannen vaak schoonbruingespierd in aansluitende pakskes op schoon gedesignde fietsen zitten. Inderdaad.)

Eerste week van de Tour hebben de mannen achter de rug. En het lijkt alsof het er al drie weken zijn. Crash hier, crash daar, ... bizarre week was het. Ten lange leste rustdag voor de mannen vandaag. Omdat er deze week al zoveel gebeurd was, schrijf ik al een eerste deeltje van 'Ine's kijk op ...' (mede ook omdat de essentieloze essentie misschien binnen twee weken al uit mijn hoofd is geglipt en ik het enkel met essentie zou moeten stellen. Stel u voor!).

Paar dagen voor de start was er een ploegpresentatie in een arena. Even de Romeinentijd naar boven halen moeten de organisatoren hebben gedacht, en de pedaalridders als heuse gladiatoren naar voren brengen. Al hadden Thor Hushovd en co even een mixup en zich van mythologie periode vergist. Of was dit misschien een voorteken? Thor god van dondergeweld? Thor god van Tourgeweld?

De ploegentijdrit in de tweede stage heeft hen geen windeieren gelegd. Thorreke straalde in geel. En zou verder tot zondag stralen. Tot ieders verbazing? Dat laat ik in het midden. Ik in ieder geval content. (Garmin en Sky mijn favoriet na Movistar (en dan Leopard omwille van de Fabians, maar dat is niets om aan uw neus te hangen, en dan ook nog hier en daar een renner omwille van het op een of andere manier veroveren van mijn supportershart), voor degenen die mij enkel aanwijzen als het over spaanse wielrenners gaat, variatie hè mannen, variatie.) Aah maar dan was het wel een fijne week qua overwinningen voor u Ine? Inderdaad, inderdaad, Ine weet ze wel te kiezen mijn beste. Tyler, Boasson Hagen (ook bekend als Gordelroosje (al bij klinkt dat wel nog schattig)), Rui Costa, Garmincerveloploegentijdrit, ... Thor geel, Rojas al eens groen, Thomas wit, ...

Ine heeft nog niet eens Kuifje ... euh Gilbert vermeld. Wel is die man al niet een hele week genoeg vermeld geweest? Maar goed bij deze speciaal voor u ...

• Gilbert: haha look who’s back in green, it’s me, it’s me, haha
• Thor: *trying not to pay much attention ‘cause Ine might not like it, I know she loves JJ in green and I don’t want her to stop liking me if I’m going to put a big smile on for sharing Gilbert’s joy*

Al een heel pak valpartijen geweest ondertussen. Niet te schatten. We hebben al wat kopmannen en andere mannen naar huis mogen zwaaien. Brad Wiggins, Tommeke, Brajkovic, Horner ... en gisteren in de rampzalige rit Vino, VDB, Willems en Zabriskie ...

- intussen in de bus van Garmin, the wild party goes on -

De kopmannen sneuvelen met de dag (teveel drukte? teveel risico? teveel wagens en andere vervoersmiddelen aanwezig? mediacircus? ...) ... zo kan de Tour best nog spannend worden ... een Ronde zonder klassementsrijders ... Maar we vragen er niet verder om. Hopelijk blijft de rest van het peloton mooi op de fiets zitten.

Muchos respect voor de wielrenners van mij uitgaande. Valpartijen, ongelooflijk veel pijn, breuken, schaafwonden, ... de renners blijven aan fietsen denken. Horner van Radioshack (head trauma en gebroken neus) was compleet van de wereld toen ie na de val toch nog doorreed naar de finish. Onderweg in de ambulance tegen ploegleider niet meer wetende waar ie juist was: 'Ik heb de rit toch uitgereden hè? Ja maar je bent toch zeker hè?' Zabriskie na zijn val gisteren voor ie de ambulance instapte tegen Vaughters (ploegleider) 'Ik rijd Colorado hoor, reken daar maar op'. Toch wel straffe mannen die wielrenners. Van Wout Poels, Boonen, Flecha en Hoogerland (de Jacky Durand van dezer tijd) nog maar te zwijgen. Die twee laatste werden gisteren aangereden door een wagen van de franse televisie. (Paar ritten voorheen nam een motor nog Sörensen's fiets mee.) (What's next, helikopters uit de lucht?)Flecha viel hard en Johnny werd de lucht in gekatapulteerd aan een snelheid van 65km/u en kwam zo tussen prikkeldraad vast te zitten. Beelden van de diepe wonden en kapotte broek waren niet om aan te zien. Doorbijtend op de tanden reed Johnny tot de eindstreep met bloedaflopende benen. De twee mannen kregen als bittere troost de prijs voor de strijdlust van de dag. Alsof je die mannen daar mee troosten of sussen kan. Flecha weigerde meteen, Hoogerland nam de prijs in ontvangst (mede omdat ie ook al het podium opstond voor de bollentrui me dunkt). Mijn hart begaf het (die gevoelige kant, neen ik geraak er niet van af) om Johnny te zien huilen op het podium. Ik word Tourhugger. Beslist.

Hopelijk gebeuren er zo geen ongelukken meer of andere valpartijen. Op de fiets blijven, dat is de boodschap.

Maar er zijn ook positieve en fijne momenten te beleven in deze Tour. De Tour is voornamelijk geel, niet zwart (er moet alleen eens goed nagedacht worden over al dat zwaar geval in het wielrennen de laatste tijd (wielrennen is geen geval van wie blijft het er laatst zonder broekscheuren over, of vergis ik me nu toch serieus meneer ASO en UCI?)) ...

Maar goed, we gooien het effe over een andere boeg. Roommates.

Voigt en Zabriskie (klinkt altijd alsof ie een glaasje of twee teveel op heeft in zijn interviews, zalige gast) blijven toch wel de meest hilarische mannen in het peloton. (De moeder heeft gevraagd niet meer Engels te spreken zoals Voigt, uit schrik dat ik zo zou blijven babbelen. Dat zag ze precies niet zitten.)




With the men from Sky on the bus (ikke niet, maar een camera).

En ziezo een eerste deel van mijn kijk op de Tour.
En dan nu een drankske graag! (Barredo altijd voorzien die man.)

Toch effe vermelden (in al mijn bescheidenheid *sighs*) dat ik al van vier van de zes stages in de Ronde van la douce France de winnaar juist gepronostikeerd heb. Hoera!
Morgen prono voor een heuse chocoladetaart!

Soms begin ik te denken aan snel tempo en vanalles door elkaar en houdt het niet op en denk ik dat is ineens een bizarre gedachte en denk ik hoe ik aan zo'n gedachte kom en denk ik ineens in een andere taal en kan ik niet meer overgaan in de vorige taal en dan denk ik het moet je maar gebeuren een heel leven ergens wonen en dan niet eens meer in je moedertaal kunnen denken en dan wijk ik af van mijn begingedachten en loopt het denken uit de hand en weet ik niet meer wat ik aan het denken was en denk ik man soms is mijn hoofd zo'n chaos van jewelste en ben ik enorm gefascineerd door al dat denken dat het denken effe stil gezet moet worden ... DENKSYSTEEM: KNOP PAUZE *ingedrukt* ... chill

Tour de France begint al goed! Loved this stage (winnaar, geel, groen)!
Just because:

Allééé vamos hup c'est le Tour de France

Toch wel ja, morgen begint de Tour de France, dus ik heb het effe toch wel degelijk weer over wielrennen. Oh not again ... Jotjotjot mannekes. Ooit was er in mijn leven een moment waarop ik klaar stond te vertrekken met mijn aerodynamische bike en rode sponsenbroekske. De strijdlust was klaarblijkelijk aanwezig en Indurain en co zouden met poepers zich klaarstomen voor een serieuze clash. Sprint, bergen, ontsnapping, tijdrit, ... you name it, I take it.


Maar de tour commissie dacht er anders over. Na veel media aandacht en geklaag van de tegenpartijen, kwamen ze uiteindelijk met een gestaafde verklaring op de proppen. Mijn fiets had een wiel te veel. No Tour for Ine. 'Wacht maar' was mijn enige antwoord.

Paar jaar later stond ik er weer met een heus designstuk, een bmx.


Had de commissie zich er weer niet mee komen moeien, had het niet veel gescheeld of Lance Armstrong kon zijn zeven overwinningen op zijn buik schrijven. Dit maal lag het niet enkel aan de fiets, maar was de outfit het probleem. Kleedjes zouden de renners te veel kunnen afleiden. En veiligheid draagt de Toudirectie immers het hoogst in het vaandel. Waarbij de secretaris van de directie ook nog toevoegde dat ruitjes nu ook eenmaal niet fashionable met bollen gepaard gaat. Again no Tour for Ine.

Dit jaar staat Ine er als ploegleider met een team van alweer jewelste. Geen wiel teveel aan mijn fiets, geen kledij ongepast aan het stuur van de wagen. Geen commissie die me belet. (Dat ze maar niet te weten komen dat dit een ploegleider zonder rijbewijs is.) Net zoals in de Giro doe ik mee aan twee competitiespelletjes. Eentje met vierduizend man en eentje met twee. And we are going to beat them all. (Ons motto, wil daarom niet zeggen dat het degelijk zo zal zijn.)(Aangezien elk spel andere regels oplegt is het moeilijk om twee dezelfde ploegjes samen te stellen, maar heb mijn best gedaan. En inderdaad ik hou eraan om zo te kiezen uit een zelfde groepje al was het een echte ploeg en ik dus uit een echte ploeg een selectie moet maken. U zal dus zien (voor degenen die zich hier daadwerkelijk in interesseren en de vorige blogjes gelezen heeft) dat er dus voorspelbare keuzes zullen verschijnen. (Ik had me voorgenomen wat minder Spanjaarden te kiezen, maar dat is me niet gelukt *big smile*) Toch effe de namen meedelen (niet dat het een lezer een reet (of iets properder) kan schelen).
#1 : Andy Schleck, Samuel Sanchez (vanzelfsprekendheid), Edvald Boasson Hagen (te sympathiek om thuis te laten), Tyler Farrar (te sympathiek om thuis te laten), Tejay Van Gaarderen, Alessandro Petacchi (want Cav onsympathiek dus thuis te laten) , Juan José Rojas (vanzelfsprekendheid eerste klas), Daniel Oss, Fran Ventoso (vanzelfsprekendheid tweede klas)
#2 : Andy Schleck, Carlos Barredo (kon hem niet thuis laten), Rui Costa (kwestie van wat durf in combinatie met Barredo en twee voorwielen), Tyler Farrar, Richie Porte, Amets Txurruka, Vasil Kyrienka (Movistar, zegt genoeg), Rigoberto Uran, Fran Ventoso


En binnen drie weken vuur ik dan nog eens een eigen kijk op u af. Willen of niet. U zal er door moeten mijn beste.

Tussendoor even een bicycle orgasm ... djeezez prachtig gewoon.

(En een tip: Don't go boo-ing renners, maar moedig gewoon je favoriet harder aan en applaudisseer wat luider. Vond het boe roepende publiek enorm onsportief gisteren toen Contador en maten het podium opkwamen. Triest! Wat als de man nu toch onschuldig blijkt te zijn? En straf die ploegmaats zo niet. Dat is wat ik er van denk.)